چرا باید انیمه به سالن رقص خوش آمدید را ببینیم؟

انیمه به سالن رقص خوش آمدید یا Ballroom e Youkoso (Welcome to the Ballroom)، انیمه‌ای است که در نگاه اول بسیار عجیب به نظر می‌رسد؛ زیرا رقص کمابیش موضوع تازه‌ای است و در ابتدا به اشتباه گمان می‌رود که انیمه‌ای با تم رقص ارزش وقت گذاشتن را ندارد. به خصوص اگر سبک طراحی شخصیت‌های این انیمه با آن گردن‌های دراز، چشمان از حدقه بیرون‌زده و کمرهای بیش از حد خم‌شده را دیده باشید، به احتمال زیاد به آن خندیده و سرسری از دیدن آن چشم‌پوشی کرده‌اید. چیزی که متاسفانه خود من نیز مرتکب آن شده بودم!

اما روزی با هدف دیدن انیمه‌ای سرگرم‌کننده مانند انیمه‌های Free! و Yuri on Ice و صرفا برای گذراندن وقت، به پای این انیمه نشستم و در کمال غافل‌گیری، این انیمه پایش را از سطح انتظارات فراتر گذاشت و متوجه شدم با انیمه‌ای معمولی در ژانر ورزشی روبه‌رو نیستم. بنابراین ما در این مقاله تصمیم گرفتیم به معرفی و بررسی انیمه به سالن رقص خوش آمدید، بپردازیم و ببینیم چرا این انیمه باید مورد توجه بیشتری قرار بگیرد و از زیر سایه قضاوت‌های نابه‌جا بیرون آید. پس اگر شما نیز در تماشای این انیمه تردید دارید، با ما همراه باشید.

اگر نیم‌نگاهی به شرایط تولید انیمه بیاندازید…

انیمه به سالن رقص خوش آمدید که با نام انگلیسی Welcome to the Ballroom نیز شناخته می‌شود، از روی مانگایی به همین نام به نویسندگی و تصویرسازی تومو تاکه‌ئوچی (Tomo Takeuchi) اقتباس شده است. تومو تاکه‌ئوچی مانگاکای زنی تازه‌‌وارد در صنعت مانگا و انیمه است، به همین دلیل اطلاعات زیادی از او در دسترس نیست. اما به سبب داستان‌پردازی خوب و دست طراحی قوی که در این مانگا از خود نشان داده است، به عنوان اولین اثر جدی‌اش عملکرد تحسین‌برانگیزی دارد. او که تاکنون 10 جلد از مانگایش را منتشر کرده، از سال 2017 متاسفانه به دلیل بیماری، مدام وارد وقفه‌های پی‌درپی شده است.

مانگای تاکه‌ئوچی توسط استودیوی خوش‌نام Production I.G، به کارگردانی یوشیمی ایتازو (Yoshimi Itazu) اقتباس و انیمه آن در سال 2017 منتشر شده است. جالب است بدانید بسیاری از عوامل سازنده این انیمه، با انیمه ورزشی فوق‌العاده «هایکیو» مشترک هستند: از ماتسوشیتا کیکو به عنوان تهیه‌کننده این انیمه گرفته تا طراح شخصیت آن به نام تاکاهیرو کیشیدا (Takahiro Kishida)، ماساکو ساتو (Masako Satou) به عنوان طراح استوری‌بورد، تاکاهیرو چیبا (Takahiro Chiba) به عنوان کارگردان بخش پویانمایی و آهنگ‌ساز آن یوکی هایاشی (Yuki Hayashi). بنابراین می‌توان پیش‌بینی کرد که این انیمه از نظر کیفیت داستان‌گویی و کیفیت بصری جایگاه امنی دارد و چه بسا شباهت‌های زیادی را نیز می‌توان میان این دو انیمه مشاهده کرد.

اگر گول داستان به ظاهر ساده آن را نخورید…

داستان انیمه به سالن رقص خوش آمدید درباره پسر مدرسه‌ای خجالتی به نام تاتارا فوجیتا (Tatara Fujita) است که هیچ برنامه‌ای برای آینده خود ندارد. او که زندگی‌اش را با پرهیز از رویارویی با خطرات و چالش‌های زندگی می‌گذراند، روزی در راه بازگشت به خانه‌اش با قلدرهایی روبه‌رو می‌شود که از او باج‌گیری می‌کنند. اما او توسط فرد قدبلندی به نام کانامه سنگوکو (Kaname Sengoku) نجات می‌یابد.

سنگوکو، تاتارا را به آموزشگاه رقص خود دعوت می‌کند و تاتارا متوجه می‌شود که در آن‌جا می‌تواند فرصتی برای رقصیدن با همکلاسی خود، شیزوکو هانائوکا (Shizuku Hanaoka) به دست آورد. اما علاوه بر آن چیز دیگری در درون تاتارا می‌جوشد که او را مدام به آموزشگاه رقص می‌کشاند و آن هم تمایل زیاد او برای کانون توجه بودن و رقصیدن برای تماشاگران است. به همین ترتیب، تاتارا با شور و ذوقی بسیار، سفری چالش‌برانگیز را به دنیای مسابقات رقص آغاز می‌کند.

داستان انیمه به سالن رقص خوش آمدید، اگرچه شروعی همانند دیگر انیمه‌های ورزشی دارد و به ظاهر داستانی ساده را روایت می‌کند: «پسری که عاشق رقص است و می‌خواهد به یکی از بهترین رقاص‌ها تبدیل شود» اما چیزی که داستان آن را از دیگر انیمه‌های ورزشی متمایز می‌کند، ساختار داستانی به مراتب محکم‌تر و واقع‌گرایانه‌تر، پرداخت کافی و مناسب به جزییات روایی و همچنین ارائه دلایل علت و معلولی قانع‌کننده‌تر است.

اگر به تماشای سختی‌ها و چالش‌های دنیای رقص علاقه‌مند باشید…

سختی‌ها و چالش‌هایی که انیمه Ballroom e Youkoso، برای رشد و پیشرفت در دنیای رقص توصیف می‌کند، برخلاف انتظار بسیار درگیرکننده و دشوار می‌نمایند، تا جایی که شما را نیز به یاد تجربیات ناموفق دوران نوجوانی‌تان در زمینه ورزش می‌اندازد و احساساتتان را با خود همراه می‌سازد. چیزی که در انیمه ورزشی هایکیو نیز به زیبایی شاهد آن بودیم، اما در انیمه‌هایی همچون «یوری بر یخ» و «فری!» کمتر به چشم می‌آمد.

بخش زیادی از چالش‌هایی که در دنیای رقص دونفره در این انیمه به نمایش گذاشته شده ناشی از تفاوت‌ها و احساسات پیچیده شخصیت‌ها به خصوص در میان زوج‌هایی است که باید با یک‌دیگر برقصند. رقص دونفره که گویا برپایه هماهنگی و ارتباط ذهنی بسیار نزدیکی میان زوج‌ها بنا شده، آن‌چنان سخت است که بسیاری از رقاص‌ها از کودکی، زوج خود را انتخاب می‌کنند تا در بزرگسالی کاملا با یک‌دیگر یکی شوند. اما اکنون که تاتارا در سنین نوجوانی تازه به این عرصه وارد شده است، آیا می‌تواند برای خود زوجی پیدا کند که بخواهد حتی با او هماهنگ باشد؟

این چالش‌ها ادامه می‌یابند و به مرور پیچیده‌تر می‌شوند و تاتارا به همان اندازه که باید تمرکزش را بر تمرین اصول پایه رقصیدن بگذارد، باید با رابطه متشنج اطرافیانش و تصمیم‌ها و احساسات عجیبشان که بر زندگی او نیز تاثیر گذاشته است، سروکله بزند. اما در نیمه دوم انیمه همه این سختی‌ها در مقابل بزرگ‌ترین چالش زندگی تاتارا رنگ می‌بازند؛ به طوری که گویی تا قبل از آن همه‌چیز پیش‌پاافتاده بوده و آن هم چیزی است که تاتارا را مجبور می‌کند به صورتی بنیادین خود را اصلاح کند تا بتواند از آن جان سالم به درببرد و پله‌های ترقی را بپیماید. به همین دلیل، به شخصه با وارد شدن به نیمه دوم این انیمه، تمام قضاوت‌های اشتباه پیشین خود را درباره این انیمه کنار گذاشتم و با دید جدی‌تری آن را دنبال کردم.

اگر با درون‌مایه‌ها و مضامین زیبای داستان آشنا شوید…

اکنون که درک بهتری از فضای انیمه Ballroom e Youkoso پیدا کردید، بگذارید این‌گونه بگوییم: چه حسی دارد اگر ببینید زوج شما، که سالیان زیادی با او رقصیده‌اید، پیشرفت بیشتری نسبت به شما کرده است و حالا برایش دست‌وپاگیر هستید؟ چه حسی دارد اگر به هر دلیلی زوجتان از شما خسته شود و رهایتان کند؟ چه حسی دارد اگر زوج دیگری، از ناتوانی شما سوءاستفاده کند و شریک شما را بدزدد؟ چه حسی پیدا می‌کنید اگر در طول دوره رقصتان کسی حاضر نباشد با شما زوج شود؟

با همه این‌ها، ما افراد دیگری را می‌بینیم که چگونه پس از مدتی، دیگر لذتی از رقصیدن نمی‌برند و مسابقات رقص برایشان همچون میدان جنگی می‌شود که نمی‌خواهند در آن ببازند. چه می‌شود اگر سبک رقصیدن سنتی شما در دوران امروزی، کهنه و خسته‌کننده به نظر برسد. چه حسی دارید که اگر در اوج شکوه و استعداد، رقیب سرسختی پیدا شود که تمام افتخارات شما را از آن خود سازد؟

همه این مفاهیم در طول 24 قسمت از این انیمه به زیبایی به نمایش درآمده‌اند و با سرعت مناسبی روایت می‌شوند که نه تنها پویایی و هیجان داستان را حفظ می‌کنند، بلکه برای مخاطب ملموس، دراماتیک و تاثیرگذار هم هستند.

اگر قوانین و اصول رقص توجه‌تان را جلب می‌کند…

از دیگر زیبایی‌های انیمه به سالن رقص خوش آمدید، این است که در بحبوحه مسابقات، درمیان رقص دامن‌ها و قطرات عرق پخش‌شده در هوا، ناگهان با اصول زیبایی‌شناسی رقص آشنا می‌شویم؛ این‌که چگونه میان دو زوج، یکی باید وظیفه رهبری رقص را برعهده بگیرد و دیگری با او به زیبایی همگام شود. چه زمانی رهبر باید از خودش بگذرد تا شریکش بدرخشد و چه زمانی باید با اقتدار و سرسختانه مهارت‌های خودش را به رخ بکشد.

اگرچه درباره قوانین و اصول‌های کلی‌تر رقص، همچون تفاوت میان انواع رقص تانگو، سالسا، والس و غیره و همچنین معیارها و ارزش‌هایی که در مسابقات رقص مورداهمیت داورها هستند، توضیح دقیقی داده نمی‌شود، اما با این حال در طول انیمه به نکات ریز مهمی به لحاظ تکنیکی اشاره می‌شود که آگاهی نویسنده را نسبت به جنبه‌های مختلف این هنر نشان می‌دهد.

شخصیت‌های زن درخشان: موهبتی کم‌نظیر در انیمه

اگر در دنیای انیمه می‌توانستیم به بخش‌های مختلف آن جایزه اسکار بدهیم، بی‌تردید جایزه بهترین نقش اصلی زن و حتی بهترین بازیگر به شخصیت چیناتسو هیاما (Chinatsu Hiyama) می‌رسید. این شخصیت یکی از بزرگ‌ترین نقاط قوت این انیمه به حساب می‌آید که اگر خلق نمی‌شد، این انیمه ورزشی در حد متوسط باقی می‌ماند. خوب بودن این شخصیت فقط به خاطر زن بودنش نیست، بلکه به دلیل این است که به عنوان یک کاراکتر، هم عجیب و لایه‌لایه به نظر می‌رسد، تاجایی که برای کشف هویت واقعی او کنجکاو می‌شوید، و هم تاثیر بسیار پررنگی بر جذابیت داستان و رشد دیگر شخصیت‌ها می‌گذارد که شما را شگفت‌زده می‌سازد.

بنابراین، چیناتسو یکی از معدود شخصیت‌های زن قدرتمندی است که نقش بسیار اساسی را در پیشبرد داستان ایفا می‌کند. او دارای روحیه‌ای سرکش، صادق، با اعتمادبه‌نفس و گاهی خشن است که استعداد زیادی در رقص دارد، اما دنیای رقص به او مجالی برای بال‌وپرگرفتن نداده. ورود این شخصیت به داستان، جریان داستان را به کلی تغییر می‌دهد و آن را هیجان‌انگیزتر و چالش‌برانگیزتر می‌سازد. روحیه رام‌نشدنی او در تضاد کامل با روحیه شخصیت اصلی، تاتارا فوجیتا، قرار می‌گیرد، تمام نقاط ضعف تاتارا را بر سرش می‌کوبد و اهرم فشاری می‌شود تا شخصیت اصلی خودش را تکان دهد و رشد کند.

در جهان گسترده انیمه که به ندرت شاهد درخشش واقعی شخصیت‌های زن هستیم، شخصیت‌هایی که از نیازهایشان برای تامین خواسته‌های شخصیت مرد نمی‌گذرند و برای رسیدن به موفقیت فردی تلاش می‌کنند، کمبودی هستند که در ژانر ورزشی بیش از دیگر ژانرها به چشم می‌خورد. کمبودی که در انیمه هایکیو نیز وجود دارد و ما به ندرت شاهد دلاوری‌های والیبالیست‌های زن هستیم و حتی می‌بینیم که تیم والیبال زنان کاراسونو در مقابل تیم مردان این مدرسه ضعیف‌تر است!

به همین دلیل است که وجود شخصیت چیناتسو در این انیمه ارزش بسیار بالایی به آن بخشیده. کسی که شخصیت‌های مرد را به رقابت با خود دعوت می‌کند و به آن‌ها نشان می‌دهد که نمی‌توانند با رهبری ضعیفشان او را کنترل کنند. او ثابت می‌کند که هم در جایگاه رهبر و هم در جایگاه شریک عملکرد درخشانی دارد که این سرسختی‌اش، او را از دیگر شخصیت‌های زن داستان زیباتر و دست‌نیافتنی‌تر ساخته است. او در این انیمه معیار جدیدی از زیبایی برای یک زن را تعریف می‌کند که چیزی فراتر از زیبایی ظاهری است.

البته انیمه Ballroom e Youkoso تلاش تحسین‌برانگیزی در نمایش دیگر زنان فرعی قدرتمند دارد و بسیاری از زنانی که در این انیمه به تصویر درآمده‌اند، از روحیه جنگنده و مستقلی از مردان برخوردار هستند؛ کسانی که می‌توان آن‌ها را به عنوان رقیبی قدرتمند برای مردان دید. اما چیناتسو درمیان همه این زنان، قدرتمندترین‌شان است. نقطه قوتی که بی‌ربط به جنسیت مانگاکای آن نیست. برگ برنده‌ای که کمتر در آثار مانگاکاهای مرد دیده می‌شود.

روابط دوستی پرفراز و نشیب: بخش جذاب هر انیمه

تاتارا فوجیتا قهرمان داستان، در ابتدا بسیار خجالتی است و هدف یا برنامه خاصی برای آینده ندارد، اما او در رویارویی با شخصیت‌های دیگر به آرامی رشد می‌کند. او نشان می‌دهد که آن‌قدر جرات دارد تا برای اصلاح روابط دیگر شخصیت‌ها، خودش را به چالش بکشد و وارد رقابت‌هایی شود که برای تازه‌واردی همچون او بسیار سخت است. در عین حال در نیمه دوم این انیمه، او در شرایط بسیار سختی قرار می‌گیرد که باعث می‌شود هم به خودش توجه بیشتری نشان دهد و هم در اجرای تکنیک‌های رقص پیشرفت زیادی کند.

بنابراین این انیمه توجه زیادی را به رشد شخصیت اصلی و همچنین دیگر شخصیت‌های فرعی داستان معطوف کرده است. حتی چیناتسو هاناتا نیز در شرایطی قرار می‌گیرد که باید یاد بگیرد چگونه خود را با کمبودهای موجود سازگار سازد و نگاه واقع‌گرایانه‌تری نسبت به ایده‌آل‌هایش داشته باشد.

اما چیزی که به جذابیت انیمه به سالن رقص خوش آمدید افزوده است، کشمکش میان شخصیت‌ها و تلاش آن‌ها برای درک یک‌دیگر در کار گروهی است. هیچ‌کدام از این شخصیت‌ها با یک‌دیگر دشمن نیستند و هیچ‌کدام از آن‌ها برای موفقیت، فرد دیگری را زمین نمی‌زنند؛ بلکه هرکدام از آن‌ها به همان اندازه که رقیب یک‌دیگر هستند و دچار حس حسادت، خشم، ناامیدی یا غرور می‌شوند، به یک‌دیگر کمک کرده و تلاش می‌کنند اخلاق ورزشی خود را حفظ کنند. ما در این انیمه شاهد دعواها، مشاجره‌ها و رقابت‌های زیادی هستیم که شخصیت‌ها باید از آن جان‌سالم به‌درببرند و به همدلی و درکی برسند که می‌تواند درس‌های زندگی مهمی به مخاطب بیاموزند.

به همین ترتیب، بزرگ‌ترین نقطه قوت داستان انیمه، شخصیت‌پردازی‌های فوق‌العاده آن است. وجود شخصیت‌های فرعی متنوع و از آن مهم‌تر، وجود رقیبی باتجربه، بالغ، باوقار اما رنج‌دیده‌ای که سبک رقص مخصوص به خود و نقاط ضعفی (چه از نظر روحی و چه تکنیکی) دارد، وجه بالغانه‌تر و پخته‌تری به داستان بخشیده است. در نتیجه تماشای فرازونشیب‌هایی که هرکدام از این شخصیت‌ها به تنهایی یا همراه با یک‌دیگر طی می‌کنند، آن‌چنان لذت‌بخش است که شما را به دیدن پشت‌سرهم قسمت‌های بعدی تشویق می‌کند.

اگر به سبک بصری و پویانمایی انیمه عادت کنید…

همانطور که در مقدمه این مقاله به آن اشاره کردیم، سبک بصری انیمه به سالن رقص خوش آمدید، دارای اغراق‌های بسیاری در کشیدگی پاها، دست‌ها و گردن شخصیت‌ها است که احتمالا به چشم بسیاری از ما مضحک به نظر می‌رسد. اما ما علاوه بر این‌که به این ویژگی که در ابتدا کمی آزاردهنده می‌نماید، عادت می‌کنیم، بلکه به نقطه قوت سبک بصری آن تبدیل می‌شود؛ چراکه ترکیب این ویژگی با خطوط محیطی پررنگ و خشنِ بسیار تنش‌زایی که در سکانس‌های مسابقات، در طراحی شخصیت‌ها ظاهر می‌شود، تاکید چندبرابری بر حرکات سریع، خشن و پویایی نماها و قاب‌بندی آن‌ها می‌‌گذارد که انتخاب جسورانه و مناسبی است.

شاید نمونه این شدت از اغراق و کشیدگی را در انیمه هایکیو به خصوص در حین سرویس زدن شخصیت‌های آس دیده و به تاثیر بصری فوق‌العاده آن پی برده باشید. بنابراین قابل درک است که این ویژگی نتواند هر مخاطبی را به خود جذب کند اما با این حال، هم بسیار نسبت به سبک بصری دیگر انیمه‌ها منحصربه‌فرد است و هم به هیچ‌عنوان نقطه ضعف محسوب نمی‌شود، زیرا به لحاظ هنری کارش را درست انجام داده و شدت کشیدگی بدن رقاص‌ها را به نمایش می‌گذارد.

بدیهی است که با مشترک بودن عوامل سازنده این انیمه با انیمه هایکیو، پویانمایی انیمه Ballroom e Youkoso نیز کیفیت بسیار عالی‌ای داشته باشد و کاملا نرم و رضایت‌بخش است. اما این انیمه نقاط ضعف خیلی کوچکی نیز در این زمینه دارد که می‌توانست عملکرد بهتری در آن داشته باشد: مثل استفاده بهتر از تکنیک سه‌بعدی CGI و بهره‌گیری بیشتر از نماهای بزرگتر برای نمایش کامل رقص‌ها به جای استفاده از نماهای بسته از چهره‌ها، حرکت پاها و بخش کوچکی از بدن رقصنده‌ها که این مشکل از کارگردانی یوشیمی ایتازو نشات می‌گیرد و احتمالا دلیلی برای آن وجود دارد. زیرا ایتازو رزومه درخشانی در پویانمایی انیمه‌های مهمی همچون «کیمیاگر تمام فلزی»، «پاپریکا» و «باد برمی‌خیزد» دارد و قطعا تجربه و درک بهتری از شرایط پویانمایی این انیمه داشته است. اما با این حال، ما به وضوح نیاز شدیدی را در مسابقات به تماشای یک نمای لانگ شات (نمای دور) بلند از رقصیدن شخصیت‌های اصلی در میان رقصنده‌های دیگر حس می‌کنیم تا بتوانیم درک بهتری از شیوه رقصیدن و خوب بودن یا بد بودن آن داشته باشیم.

اگر به انیمه‌های مشابه علاقه‌مند باشید…

انیمه به سالن رقص خوش آمدید، در بخش داستان‌پردازی و شخصیت‌پردازی عملکرد فوق‌العاده‌ای دارد که آن را نسبت به انیمه‌های دیگر ورزشی همچون فری! و یوری بر یخ برتری می‌دهد. از طرفی دیگر، این انیمه از نظر طراحی شخصیت‌ها، میزان توجه به جزییات در روابط میان شخصیت‌ها، روند رشد و تکامل هریک از آن‌ها و جنس شوخی‌های موجود در داستان، شباهت‌های بسیاری به انیمه هایکیو دارد، با این‌که شاید نتواند از آن پیشی بگیرد. بنابراین اگر از طرفداران انیمه هایکیو هستید، می‌توانید از این انیمه لذت بسیاری ببرید. چه بسا شخصیت‌های زن قدرتمند این انیمه، از نقاط قوتی هستند که نمونه آن را نمی‌توانید در بهترین انیمه‌های ورزشی نیز پیدا کنید!

علاوه بر آن، تم رقص نیز یکی از تم‌هایی است که در این ژانر از تازگی و سرزندگی بسیاری برخوردار است و شما می‌توانید همانند انیمه یوری بر یخ، به رقص پسران و دختران دلربای بسیاری نگاه کنید و با ریتم موسیقی آن سرگرم شوید. اما این تصور که تم رقص شاید بیشتر موردپسند مخاطبان زن باشد، تفکری رایج اما کاملا نادرست است؛ چراکه این انیمه چیزی بیشتر از رقصیدن دختران و پسران زیبا با یک‌دیگر را به نمایش می‌گذارد که آن هم تمرکز مناسب بر چالش‌ها و تکنیک‌های رقص و بیان درون‌مایه‌های عمیقی است که حس همذات‌پنداری زیادی را در مخاطب برمی‌انگیزانند. بنابراین، نگاه جدی‌ای نیز از سوی مخاطبان طلب می‌کند که هم مخاطبان مرد و هم مخاطبان زن را به وجد می‌آورد.

این انیمه کمبودهای ریزی هم دارد که در پویانمایی، کارگردانی و موسیقی‌متن خود را نشان می‌دهند، اما اصلا در حدی نیستند که ضربه قابل‌توجهی به داستان و میزان جذابیت آن وارد سازند. همان‌طور که اگر از تماشای این انیمه لذت ببرید، در انتها حتی احساس می‌کنید که ادامه بیشتری برای آن می‌خواهید. درنهایت، اگر تومو تاکه‌ئوچی خالق مانگای این انیمه، بتواند سلامت نسبی خود را به دست آورد و همچنان مانگایش را ادامه دهد، انیمه آن نیز شاید بتواند جایگاه بالاتری را در این ژانر به دست آورد.

آیا انیمه به سالن رقص خوش آمدید را تماشا کرده‌اید؟ درباره آن چه فکر می‌کنید؟