تحلیل فنی بازی Streets of Rage 4 | زیبای کلاسیک روی پلتفرم‌های مدرن

عرضه بازی Streets of Rage 4 به صبر طرفداران و بازی‌بازان مسنی که در دهه‌های گذشته، پای کنسول‌های رترو و قدیمی خود به تجربه عناوین Brawler کلاسیک می‌پرداختند، پایان داد. این بازی به تازگی برای تمام پلتفرم‌ها و کنسول‌ها منتشر شده و باز هم این جا هستیم تا آن را از دیدگاه فنی و تکنیکی، بررسی نماییم و عملکرد بازی روی تمام پلتفرم‌ها را زیر ذره بین بگذاریم. با پی اس آرنا با یک تحلیل فنی دیگر، همراه باشید.

در اواخر دهه 80 تا اوایل دهه 90 میلادی، دوره جالب و تقریبا کوتاهی برای یک سبک محبوب به وجود آمد. این دوره را که می‌توان به آن، زمان پادشاهی عناوین Brawler گفت، پر بود از بازی‌های Beat’em Up دو بعدی که مردم را با هر سن و سالی سرگرم می‌کردند و آن‌ها را به درون یک مبارزه‌ی همه جانبه و جذاب می‌بردند. سبک Beat’em Up دو بعدی (یا حتی سه بعدی که در سال‌های بعد خود را معرفی کرد)، عناصر و مکانیک‌های پیچیده‌‌ای نداشت و در آن تنها یک هدف داشتید. در این عناوین، باید با انتخاب مبارز مورد نظر، مراحل دو بعدی را طی می‌کردید، دشمنان بی‌شمار را با هنرهای رزمی از پا درمی‌آوردید و به باس انتهای هر مرحله دست پیدا می‌کردید. هیچ سیستم مبارزه‌ پیچبده‌ یا داستان خاصی در کار نبود تا شما را نسبت به یک بازی در سبک Beat’em Up ترغیب کند، اما دقیقا چه چیزی باعث می‌شد تا این عناوین در یک دوره از تاریخ صنعت بازی‌های ویدیویی، به تخت سلطنت تکیه بزنند؟

پاسخ این سوال به سادگی این است که پیشروی (تک نفره یا چند نفره) در شهر و از پا درآوردن خلافکاران و تبه‌کاران، لذت خاصی دارد. البته سازندگان برای خلق یک بازی Beat’em Up دو بعدی خوب و پر طرفدار، باید به موارد ریز و مهمی مانند حس و حال مبارزه (نوع برخورد ضربات)، نوع رفتار دشمنان (هوش مصنوعی) و حتی موسیقی‌ها توجه می‌کردند تا یک بازی ممتاز تولید کنند. بازی‌های بسیاری در اوخر دهه 80 و اوایل دهه 90 با همین سبک ساخته شدند اما شاید هیچ کدام از آن‌ها به مانند سری Streets of Rage محبوب و فوق‌العاده ظاهر نشد و در یادها باقی نماند. سه گانه Streets of Rage که برای کنسول‌های آن زمان سگا مانند سگا مگادرایو (Sega Megadrive)، مستر سیستم (Master System) و گیم گیر (Game Gear) منتشر شده بود، در هر نسخه با پیشرفت مواجه می‌شد و بسیاری از مردم هنوز هم از Streets of Rage 2 به عنوان بهترین Beat’em Up دو بعدی تاریخ یاد می‌کنند.

حال، پس از گذشت سال‌ها از زمان انتشار آخرین نسخه از Streets of Rage، نسخه جدیدی در این سری منتشر شده است. بازی Streets of Rage 4 که برای اولین بار در سال 2018 معرفی شد، محصول مشترک سه استودیوی DotEmu ،Lizardcube و Guard Crush Games است و همچنین برای آماده شدن پورت‌های مختلف آن، از کمک استودیو‌ها و تیم‌های دیگری مانند Seaven Studios استفاده شده است. Streets of Rage 4 برخلاف بسیاری از عناوین که قصد بازآفرینی کردن عناوین رترو را دارند، بسیار موفق عمل کرده و نه تنها بازی‌بازان مسن و قدیمی را راضی می‌کند، بلکه بازی‌بازان جدید را نیز به وجد آورده است. از آن‌جایی که سبک بازی Streets of Rage 4 یک سبک تقریبا مرده به شمار می‌رود، مشاهده موفقیت یک Beat’em Up دو بعدی آن هم در دوره و زمانه کنونی، شاید به شدت نادر باشد و باید قدر آن را بدانیم. با این حال، صحبت‌های مقدماتی کافی است و همین کلمات کافی بود تا در حال و هوای بازی Streets of Rage 4 قرار بگیریم. پیش از این که به بررسی نسخه‌های مختلف این عنوان بپردازیم، بیایید ببینیم سازندگان با چه ترفند‌ها و مهارت‌هایی استیج‌های زیبا و دلربای Streets of Rage 4 را طراحی کرده‌اند؟ جلوه‌های بصری و آرت بازی به شدت جذاب است اما این موارد چگونه به دست آمده‌اند؟

مهم‌ترین نکته در مورد بازی Streets of Rage 4 این است که سازندگان برای به فروش رساندن بازی خود، با نوستالژی و خاطرات بازی‌بازان قدیمی بازی نکرده‌اند و تنها یک بازی کپی از عناوین قدیمی نساخته‌اند. پس از وارد شدن به اولین استیج بازی Streets of Rage 4، اولین چیزی که چشمان‌تان را به خود می‌دوزد، طراحی‌های هنری سازندگان برای پس زمینه مراحل هستند. این پس زمینه‌ها با این که در مواردی از عناوین قدیمی و رترو الهام‌گیری شده‌اند اما کاملا اریجینال و خلاقانه طراحی شده و فوق‌العاده به نظر می‌رسند. اما مهم‌ترین فاکتور در یک بازی Brawler، شخصیت‌های آن هستند. با نگاه کردن به پشت صحنه‌ی ساخت و توسعه بازی که به لطف موتور داخلی Guard Crush عملی شده، می‌توان متوجه شد که سازندگان با دقت و وسواس خاصی تمام موارد فنی را تنظیم کرده‌اند تا نه تنها بازی رنگ و بوی Streets of Rage را داشته باشد، بلکه بازی‌بازان جدیدتر را نیز به خود جذب کند. به عنوان مثال، به انیمیشن شخصیت‌ها یا مبارز‌ها در بازی Streets of Rage 4 دقت کنید. سازندگان در منوی طراحی شخصیت موتور بازی، فریم به فریم انیمیشن‌ها را به گونه‌ای تنظیم کرده‌اند که بازی حال و هوای عناوین کلاسیک را داشته باشند. در عین حال، سیستم برخورد ضربات بازی‌باز به دشمن‌ها نیز با دقت تمام طراحی شده تا یکی از اصول مهم بازی‌های Beat’em Up دو بعدی رعایت شود.

با مشاهده دقیق‌تر فضای موتور Streets of Rage 4 که به لطف منبع تحلیلی دیجیتال فاندری برای ما آشکار شده، می‌توانیم به Debugger هوش مصنوعی مراجعه کنیم. هوش مصنوعی یکی از موارد مهم و تعیین‌کننده برای چنین عناوینی محسوب می‌شود؛ بنابراین سازندگان باید در طراحی آن دقت خاصی را به خرج می‌دادند. در بازی Streets of Rage 4 برای هر ثانیه و لحظه‌ی دشمنان برنامه‌ریزی دقیقی شده است. به عنوان مثال، دشمنان در بازی یک زمان معینی را به حالت بیکار می‌ایستند‌ (به دلیل این که دشمن دیگری در حال درگیری با بازی‌باز است)، یک زمان دیگر را برای حمله‌ای خاص به بازی‌باز در نظر می‌گیرند و پس از ان تصمیم می‌گیرند که در استیج جا به جا شوند یا خیر. طراحی این مقادیر در زمینه هوش مصنوعی، باید به نوعی باشد که هم سخت و چالش برانگیز تلقی شود و هم عادلانه و منصفانه به نظر برسد. علاوه بر همه این موارد، مقادیر و رفتارها باید برای هر دشمن خاص در بازی، جداگانه در نظر گرفته شود.

در ابتدا به پس زمینه‌ها در هر استیج پرداختیم و گفتیم که طراحی و حتی انیمیشن‌های دستی‌ زیبا باعث شده‌اند تا هر استیج جذابیت خاص خود را داشته باشد. حال، بد نیست بدانید که این پس زمینه‌های زیبا به هیچ عنوان به صورت یکپارچه و یکجا طراحی نشده‌اند بلکه هر کدام از آن‌ها، به صورن جداگانه طراحی شده و روی پس زمینه‌های دیگر قرار گرفته‌اند. با چنین روش جالبی، سازندگان توانسته‌اند هر بخش از پس زمینه را به صورت مستقل به حرکت دربیاورند و نتیجه کار آن قدر جذاب از آب درآمده که می‌توان برای مشاهده و بررسی دقیق هر پس زمینه، مدتی را ایستاد و به آن‌ها نگاه کرد. این پس زمینه‌های روی هم قرار گرفته و جایگیری شده، در صفحه‌ی بارگذاری چند ثانیه‌ای بازی که در واقع پیشرفت شما در داستان را نیز نشان می‌دهد، بارگذاری می‌شوند و با لود شدن همه موارد درون RAM، تنها به 2 گیگابایت حافظه برای راه انداختن بازی نیاز است.

یکی دیگر از مواردی که مراحل و استیج‌های بازی Streets of Rage 4 را جذاب و دوست داشتنی ساخته‌اند، سیستم نورپردازی و تعامل نور با محیط اطراف و شخصیت‌ها است. زمانی که از جلوی یک فروشگاه پر زرق و برق یا یک باشگاه ورزشی با نورهای نئونی عبور می‌کنید، نور داینامیک و پویای این پس زمینه‌ها، به خوبی با شخصیت‌ها تعامل برقرار می‌کند و همچنین به طرز جالبی روی بخار و دود موجود در یک مرحله نیز تابیده می‌شوند. این نورپردازی پویا در کنار شیدینگ (Shading) مناسب برای هر شخصیت که با توجه به هر محیط تغییر می‌کند، سطح بصری بازی را به شدت ارتقا داده‌اند و محیط‌های زنده‌ای خلق کرده‌ند.

حالا که می‌دانیم Streets of Rage 4 چرا تا این حد زیبا و جذاب به نظر می‌رسد، بهتر است به موارد جزئی‌تر و ریزتر بپردازیم و هر پلتفرم را در نوع خود بررسی نماییم. ابتدا از پلتفرم رایانه‌های شخصی یا PC شروع می‌کنیم. اول از همه باید بگوییم که Streets of Rage 4 روی رایانه‌های شخصی یا هر پلتفرم دیگری، از رزولوشن‌های بالا پشتیبانی نمی‌کند و در نهایت باید به رزولوشن اجرایی 1080p راضی باشیم. البته گزینه‌ای به نام Resolution Scaling برای این نسخه در نظر گرفته شده تا با پایین‌تر آوردن مقیاس رزولوشن، شرایط برای سیستم‌های بسیار قدیمی، مساعد شود. با این که Streets of Rage 4 به صورت کلی یک عنوان پرتقاضا نیست، اما تنظیمات گرافیکی تقریبا پر تعدادی برای آن در نظر گرفته شده تا بتوانید با تنظیم دلخواه آن، حتی آن را روی ضعیف‌ترین رایانه‌ها نیز اجرا نمایید. نکته جالب در مورد نسخه رایانه‌های شخصی این است که سازندگان یک گزینه به نام Low Latency Over Performance برای آن در نظر گرفته‌اند. فعال کردن این گزینه، لیتنسی یا لگ را که به صورت معمولی نیز به چشم نمی‌آید، به شدت کاهش می‌دهد و بازی‌بازان می‌توانند با استفاده از آن، کنترل‌ به شدت دقیقی روی شخصیت یا مبارز خود داشته باشند. اما این اتفاق چگونه رخ می‌دهد؟ این حالت، دستورها را یک فریم زودتر از حالت معمول، برای پردازش به GPU می‌فرستد و بنابراین، ما به اندازه 1 فریم یا 16 میلی ثانیه، اینپوت لیتنسی کمتری داریم. اما به غیر از تنظیمات گرافیکی، در منوی تنظیمات بصری بازی Streets of Rage 4، گزینه‌هایی برای شخصی‌سازی کردن تصویر نیز وجود دارد. به عنوان مثال، شما می‌توانید فیلتر پیکسل‌ آرتی یا فیلتر CRT روی تصویر و گیم‌پلی خود قرار دهید و بازی را به طرز دلخواه تجربه کنید. از آن جایی که بازی‌بازان قدیمی، عنوان Streets of Rage را در گذشته روی تلویزیون‌های CRT تجربه کرده‌اند، تجربه‌ی بازی Streets of Rage 4 با این فیلتر که گویی رزولوشن را کم کرده و خطوط Scan را روی صفحه می‌اندازد، بسیار جالب و خاطره‌انگیز است.

اما با وارد شدن به فضای کنسول‌ها، ابتدا به سراغ نسخه پلی ‌استیشن 4 بازی Streets of Rage 4 می‌رویم. این نسخه که از کنسول ارتقا یافته‌ی سونی، یعنی پلی استیشن 4 پرو پشتیبانی نمی‌کند و همان‌طور که پیش از این گفتیم، به رزولوشن 1080p بسنده می‌کند، تقریبا بی‌نقص است. به غیر از تنظیمات گرافیکی نسخه رایانه‌های شخصی، نسخه پلی استیشن 4 همه موارد بصری و فیلترها و افکت‌های دلخواه تصویر را دارد و علاوه بر این، نرخ فریم آن به شدت ثابت است. طی تست‌ها و آزمایش‌های انجام شده، نرخ فریم بازی روی پلی استیشن 4، همیشه روی 60 بر ثانیه قفل است و تجربه روان و بدون نقصی را برای بازی‌بازان به همراه دارد. با این حال، نسخه ایکس‌باکس وان، به اندازه نسخه پلی استیشن 4 کامل نیست. در نسخه ایکس‌باکس وان، با این که نرخ فریم و عملکرد بازی و همچنین سطح بصری آن نسبت به دیگر نسخه‌ها هم‌تراز و بدون مشکل است، اما زمانی که وارد منوی تنظیمات بصری و ویدیویی بازی می‌شویم، دیگر خبری از گزینه‌ها و انتخاب‌های فراوان برای تنظیم تصویر و شخصی‌سازی آن نیست بلکه تنها با دو گزینه Lumimosity (برای روشنایی صحنه) و Screen Shake (برای لرزش دوربین در واقع خاص) طرف هستیم. مشاهده چنین موردی در نسخه ایکس‌باکس وان با این که ناامید کننده و بد نیست و می‌توان بازی را بدون هیچ افکت و فیلتر خاصی تجربه کرد و لذت برد، اما بسیار عجیب محسوب می‌شود. درون گیم‌پلی، مراحلی وجود دارند که Retro Level نامیده می‌شوند و در آن‌ها باید با افکت تصویری رترو (پیکسلی شدن تصویر و حالت CRT)، یکی از دشمنان ماندگار قدیمی را شکست دهید. جالب است که چنین مراحلی در نسخه ایکس‌ باکس وان نیز وجود دارد اما سازندگان (بهتر بگوییم، مسؤلان پورت این نسخه) از قرار دادن گزینه این فیلترها در منوی تنظیمات بصری، سر باز زدند. از آن جایی که هر نسخه و پورت بازی توسط یک استودیو و تیم خاص تهیه شده، این کوتاهی‌ها و موراد جزئی به عهده‌ی آن‌ها است، نه تیم اصلی سازنده.

اما نسخه نینتندو سوییچ که به وسیله تیم Seaven Studios پورت شده، شاید مهم‌ترین نسخه کنسولی بازی به‌شمار برود چرا که چنین عناوینی روی حالت دستی و قابل حمل، بهتر و سرگرم کننده‌تر تجربه می‌شوند. نسخه سوییچ از نظر بصری فرق خاصی با نسخه‌های دیگر نمی‌کند اما در زمینه عملکرد ممکن است در برخی از مواقع، یک فریم را از دست بدهیم که با توجه به سبک بازی، به هیچ عنوان مشخص و محسوس نیست. علاوه بر این، تمام ویژگی‌های بصری نسخه پلی استیشن 4 درون نسخه نینتندو سوییچ بازی Streets of Rage 4 نیز قرار داده شده‌اند که شامل کنترل افکت‌های پسا پردازش (Post Processing) یا فیلترهای تصویر می‌شود. نکته جالب در مورد نسخه سوییچ، کنترل بازی Streets of Rage 4 محسوب می‌شود. در این نسخه شما می‌توانید تنها با استفاده از یک جوی کان (Joy Con)، شخصیت خود را کنترل کنید و این بدان معنی است که با استفاده از 4 جوی کان، می‌توان این عنوان را به صورت چند نفره آفلاین تجربه کرد و به یاد دوران گذشته، لذت برد. با این حال، اگر قصد داریم خود را به چالش بکشید، استفاده از کنترلرهای Pro سوییچ پیشنهاد می‌شود تا کنترل دقیق و بسیار خوبی روی شخصیت خود داشته باشید. نکته جالب دیگر، وجود یک حالت Legacy Mode در نسخه نینتندو سوییچ است که به شما اجازه می‌دهد بازی را به مانند کنترلرهای قدیمی، تنها با سه دکمه کنترل نمایید. به عنوان مثال، برای برداشتن یک آیتم، دیگر لازم نیست کلید خاصی را فشار دهید و با زدن دکمه‌ی حمله (Attack)، این کار انجام می‌شود (زمانی که دشمنان پیرامون شما نباشند).

اما پرداختن به این موارد بصری و گرافیکی، نباید باعث شوند که موسیقی‌ها در بازی Streets of Rage 4 را فراموش کنیم. موسیقی در بازی‌های Brawler، یکی از اجزای اصلی محسوب می‌شود و حالا سازندگان در بازی Streets of Rage 4 نشان می‌دهند که اهمیت این موضوع را تا چه حد درک می‌کنند. آهنگساز اصلی بازی Streets of Rage 4، آقای Olivier Derivière است اما برای تهیه تمام موسیقی‌های بازی، سازندگان از آهنگسازان افسانه‌ای نسخه‌های قدیمی، یعنی یوزو کوشیرو (Yuzo Koshiro) و موتوهیرو کاواشیما‌ (Motohiro Kawashima) نیز کمک خواسته‌اند. علاوه بر این موارد، چندین آهنگساز دیگر نیز دست به دست یکدیگر داده‌اند تا موسیقی را در بازی Streets of Rage 4 به یکی از نقاط قوت اصلی و بی چون و چرای آن تبدیل نمایند. موسیقی‌ها در هر استیج و مرحله‌، به معنی واقعی کلمه شگفت‌انگیز هستند و آن قدر شما را برای ادامه دادن مراحل و مبارزه کردن تشویق می‌کنند که نمی‌توانید نقش آن‌ها را در تجربه نهایی انکار کنید. هر استیج، یک موسیقی مخصوص به خود دارد و زمانی که به باسِ مرحله می‌رسید، موسیقی با یک مدل تندتر، شلوغ‌تر و هیجان انگیزتر ارائه می‌شود.

Streets of Rage 4 در یک کلام، عالی و به شدت ارزشمند است. همان طور که در ابتدای مطلب گفته شد، سازندگان برای ساخت نسخه جدید از این سری افسانه‌ای و قدیمی، تنها به کپی کردن محتوای خاطره انگیز عناوین کلاسیک بسنده نکرده‌اند، بلکه با خلاقیت و مهارت خود، یک بازی کاملا جدید را با حال و هوا و رنگ و بوی Streets of Rage خلق کرده‌اند. این کاری است که بسیاری از شرکت‌ها و استودیوهای بزرگ و کوچک، موفق به انجام آن نمی‌شوند. از معدود این بازی‌ها می‌توان به Sonic Mania از طرف همین شرکت سگا یا Mega Man 11 از طرف شرکت کپکام (Capcom) اشاره کرد. از نظر فنی و بصری (یا صوتی) نیز Streets of Rage 4 به شدت می‌درخشد. آرت و طراحی‌های هنری بازی بسیار با کیفیت و زیبا هستند و در طرف دیگر، موارد فنی مانند انیمیشن‌ها یا طراحی شخصیت‌ها، با دقت هر چه تمام‌تر انجام شده‌اند. تجربه بازی Streets of Rage 4 روی هر پلتفرم و هر کنسولی پیشنهاد می‌شود و نمی‌توان آن را حتی در میان بازی‌های بزرگ و AAA بسیاری که در سال عرضه می‌شوند، نادیده گرفت.

اگر می‌خواهید بیشتر درباره Streets of Rage 4 بخوانید، از طریق این لینک می‌توانید نقد این بازی را مطالعه کنید.