معرفی و بررسی انیمه Re:Zero − Starting Life in Another World

انیمه ری زیرو (Re:ZERO –  Starting Life in Another World) یکی از بهترین آثار در ژانر ایسکای است که در این مطلب قصد بررسی آن را داریم. نیمه‌ی دوم از فصل دومِ آن، به تازگی به پایان رسیده و توانسته است رضایت مخاطبانش را به خوبی جلب کند.

انیمه ری زیرو یکی از محبوب‌ترین انیمه‌ها در ژانر ایسکای (Isekai) محسوب می‌شود که فصل اول آن در فصل بهار ۲۰۱۶ منتشر شد. پس از چند سال، در سال ۲۰۲۰ نیمه‌ی اولِ فصل دوم و در سال ۲۰۲۱، نیمه‌ی دوم آن شروع شد که اخیرا به پایان رسید. داستان انیمه، حول شخصیت اصلی‌مان سوبارو ناتسوکی (Subaru Natsuki) می‌چرخد که طی اتفاق غیرمنتظره‌ای وارد دنیایی شگفت‌انگیز و درعین‌حال بی‌رحم می‌شود. پس از وقایعی، سوبارو متوجه می‌شود که قدرت شگفت‌انگیزی به دست آورده است که به او اجازه می‌دهد با مُردن، به گذشته بازگردد.

انیمه Re:Zero − Starting Life in Another World اقتباسی از لایت ناولی با همین عنوان و به نویسندگی Tappei Nagatsuki می‌باشد که مورد تحسین افراد زیادی قرار گرفته است. وظیفه‌ی اقتباس انیمه بر عهده‌ی استودیو وایت فاکس (White Fox) می‌باشد که انیمه «Steins;Gate» را در کارنامه‌اش دارد. کل فصل دوم، آرک داستانی چهارم لایت ناول (جلد دهم تا پازدهم) را پوشش داده‌ است.

اگر اهل انیمه باشید، می‌دانید که مدتی است ژانر ایسکای به محبوبیت زیادی رسیده؛ از انیمه‌های متعدد در این ژانر گرفته تا حتی مانگاها و لایت ناول‌های مختلف. این حجم از تراکم تا حد زیادی باعث یک‌نواختی این ژانر شده است اما با این حال، هر از گاهی آثاری در میان آن‌ها پیدا می‌شوند و به محبوبیتی می‌رسند که بدون‌شک لایق آن هستند. انیمه ری ‌زیرو یکی از آن آثار است.

از همان قسمت اولِ فصل نخست انیمه Re:Zero − Starting Life in Another World، این اثر نشان می‌دهد که یک ایسکای معمولی نیست و پیچ و تاب‌های ژانری خاص خودش را دارد. به لطف منبع اقتباسی باکیفیت و نویسندگی عالی Tappei Nagatsuki، ما با اثری روبه‌رو هستیم که به بهترین شکل از المان‌های روان‌شناختی استفاده کرده و آن را در دنیا و جهان فانتزی به کار برده که نتیجه‌ی‌ دیدنی‌ای را پدید آورده است. شخصیت‌های مختلف که هرکدام ویژگی‌های خاص خودشان را دارند، دنیای مرموز و جذاب، پلات و داستان چندلایه، همه‌ی این المان‌ها باعث شده‌اند که انیمه ری زیرو از آن یک‌نواختی‌ای که به آن اشاره شد، دور شود.

در ابتدای داستان، المان‌های مختلف انیمه Re:Zero − Starting Life in Another World می‌توانند ناامید‌کننده به نظر برسند. اما با گذشت چند قسمت اولیه وقتی که آرام‌آرام تکه‌های پازل کنارهم قرار می‌گیرند، به همان آرامی به شناختی از شخصیت‌ها می‌رسیم و هنگامی که دنیای ری زیرو شگفتی‌های خودش و در عین حال بی‌رحمی‌اش را به رخ ما می‌کشاند، در چنین لحظاتی‌ست که ری زیرو خوش می‌درخشد. انیمه رفته‌رفته هیجان‌انگیز‌تر و جذاب‌تر می‌شود، شخصیت‌هایش پخته‌تر و دنیای آن عظیم‌تر می‌شود. وقتی در نهایت به پایان فصل دوم می‌رسیم و مسیر طی شده توسط سوبارو و دوستانش را می‌بینیم، چیزی جز حس رضایت را نمی‌توان احساس کرد.

یکی از المان‌های داستانی‌ای که ممکن است کمی عجیب و درست استفاده کردن از آن سخت به نظر برسد، قدرت یا شاید نفرین سوبارو باشد که به او این توانایی را می‌دهد که بعد از مرگش به گذشته باز‌ گردد. چنین توانایی‌ای در داستان‌گویی یک شمشیر دو لبه‌ست؛ اگر به درستی پیاده شود، می‌تواند المان بسیار جذابی باشد اما اگر به شکل بدی از این قدرت استفاده شود، به شدت می‌تواند به تجربه‌ی مخاطبان صدمه وارد کند و روند داستان را تا حد زیادی قابل‌پیش‌بینی و یک‌نواخت کند. خوشبختانه در لایت ناول و در ادامه، انیمه ری زیرو از این توانایی به خوبی استفاده شده است.

هر موقع سوبارو به هر نحوی شکست می‌خورد، داستان به شکل‌های مختلفی جلو می‌رود. آن پیشرفت در داستان و پلات، می‌تواند معرفی شدن شخصیت‌های جدید و المان‌های جدید داستانی باشد که در نهایت باعث می‌شود سوبارو از پس مشکلاتی که جلوی رسیدن به اهدافش را گرفته بودند، بربیاید. چه توییست‌های داستانی باشد، چه مرگ ناگهانی شخصیت‌ها یا آشکار شدن نکات جدید در مورد دنیا یا شخصیت‌های آن، از قدرت سوبارو و نتایج آن، در راستای جلو بردن داستان استفاده شده است و نه صرفا برای شوک وارد کردن به مخاطبان که به خودی خود، نکته مثبتی محسوب می‌شود.

از لحاظ انیمیشن، انیمه ری زیرو، اثر ساختارشکنی نیست و از آن آثاری محسوب نمی‌شود که سکانس‌های اکشنش پرزرق و برق باشد، اما با این‌حال، این حرف و ادعا به این معنی نیست که ری زیرو از لحاظ انیمیشن اثر ضعیفی است. اصلا این‌طور نیست، برخی از سکانس‌های انیمه Re:Zero − Starting Life in Another World به شدت جذاب و نفس‌گیر طراحی شده‌اند؛ صرفا از لحاظ فنی، انیمیشن‌های پرزرق و برق، قوی‌ترین بخش ری زیرو نیستند. اما در سمت دیگر ماجرا، کارگردانی ری زیرو، نورپردازی و رنگ‌بندی آن واقعا کم‌نظیر هستند و سکانس‌های به‌یادماندنی و فوق‌العاده‌ای را در کنار هم به وجود آورده‌اند.

به‌علاوه‌ی آن‌ها، موسیقی شگفت‌انگیز کنیچیرو سوهیرو (Kenichiro Suehiro) نیز در خلق سکانس‌های مختلف، چه سکانس‌های احساسی، چه سکانس‌های دلهره‌آور یا هیجان‌انگیز تاثیر به‌سزایی دارد. تمامی نکاتی که به آن‌ها اشاره کردیم، وقتی در کنار یک‌دیگر قرار می‌گیرند، سکانس‌ها و اپیزودهای فراموش‌نشدنی‌ای را رقم می‌زنند که واقعا نمی‌توان منکر کیفیت فوق‌العاده‌شان شد.

سوبارو ناتسوکی؛ یکی از مهم‌ترین بخش‌های انیمه Re:Zero − Starting Life in Another World

یکی از المان‌های جذاب انیمه ری زیرو خود شخصیت اصلی آن است. در ژانری که حجم زیادی از شخصیت‌های اصلی، قدرت‌شان آن‌قدر زیاد است که هیچ‌کس عملا حریف‌شان نمی‌شود، حضور داشتن شخصیت اصلی‌ای که حداقل در شروع انیمه به درد هیچ کاری نمی‌خورد، حس تازه‌ای دارد. با در نظر گرفتن چهارچوب دنیای ری زیرو نیز این ناتوانی واقعا منطقی‌ست. سوبارو به شکل ناگهانی وارد دنیایی شده است که عملا هیچ ایده‌ای درباره آن ندارد و آن را نمی‌شناسد. قدرتی را به دست آورده است که مسلما تاثیرات ناخوشایندی بر روان او می‌گذارد و باز هم هیچ درکی از آن ندارد.

سوبارو شاید در شروع، همان‌طور که به آن اشاره شد، واقعا به‌دردنخور باشد. اما با گذشت زمان، شخصیت اصلی‌مان تا حدی از قدرتش سر در می‌آورد و محدودیت‌های آن را می‌فهمد، با افراد جدیدی آشنا می‌شود که در طول مسیر به او کمک می‌کنند یا سد راهش می‌شوند، دنیای شگفت‌انگیز پیش‌رویش را کشف می‌کند و بارها در طول این مسیر شکست می‌خورد. در تمام این مدت، ما سوبارو را دنبال می‌کنیم، اولین رویارویی‌اش با امیلیا، صحبتش با رِم، آشنایی‌اش با اکیدنا و پرداختی که زندگی پیشینش می‌شود را می‌بینیم. همه‌ی این‌ها به بهترین شکل ممکن در لایت ناول نوشته و اجرا شده‌اند و استودیو وایت فاکس نیز استادانه و با عشق و علاقه‌ی بسیار زیاد آن‌ها را اقتباس کرده است.

به همه‌ی این‌ها اشاره کردیم تا به این موضوع برسیم؛ سوبارو در طول انیمه رشد می‌کند و به تکامل می‌رسد. اما این رشد و تکامل فقط مخصوص شخصیت اصلی‌مان نیست و اکثر شخصیت‌های فرعی داستان، از اکیدنا و امیلیا گرفته تا اُتو، همه‌شان پرداخت مناسبی دارند. در همین راستا، دنیای ری زیرو نیز با هر پاسخی که به سوالات گذشته داده می‌شود، گسترده‌تر، جذاب‌تر و مرموزتر می‌شود. همه‌ی این‌ها باعث می‌شود آن حس رضایت را کاملا در پایان فصل دوم حس کنیم، بی‌صبرانه منتظر فصل بعد بنشینیم و امیدوار باشیم که این دفعه، پروسه‌ی تولید و انتشار فصل بعدی سریع‌تر به اتمام برسد.

در فصل اول، وقتی که سوبارو به دنیای دیگری منتقل می‌شود، با خودش فکر می‌کند که حالا می‌توانم از نو شروع کنم. سوبارو این حرف را برای این نزد که برای گشت و گذار هیجان‌زده است، بلکه به خاطر این با آن رویکرد سفرش را شروع کرد؛ چون در دنیای خودش، زندگی‌اش را تسلیم کرده بود و حتی می‌توانیم بگوییم بیخیال زندگی کردن شده بود. او شروع دوباره در این دنیا را راهی می‌دید که به ایده‌آل‌های خودش برسد، هر کجایی که می‌خواهد برود، هرکاری که می‌خواهد بکند و قهرمان داستانش باشد. با این‌حال، فصل اول انیمه ری زیرو در مورد ایده‌آل‌های سوبارو نیست. بله، ممکن است در شروع این چنین به نظر برسد ولی هرچه جلوتر می‌رویم، آن رویکرد داستان‌سرایی تغییر می‌کند.

فصل اول در مورد به نمایش گذاشتن بدترین ویژگی‌های شخصیتی سوبارو است و در ادامه و همان راستا، نشان بدهد که سوبارو برای تبدیل شدن به فرد بهتر، آن قهرمان ایده‌آلش، نیاز به تغییر دارد. این موضوع یکی از مهم‌ترین المان‌های داستان‌سرایی ری زیرو است، نه گشت و گذار در این دنیای فانتزی و مبارزه‌های پرزرق و برق.

سوبارو همیشه در ذهنش، خود را در پایین‌ترین سطح جامعه می‌دید. او خودش را یک فرد مغرور و خودخواه می‌دانست که هیچ درکی نسبت به احساسات اطرافیانش نداشت و برای همین هم خودش را لایق علاقه‌ی دیگران نمی‌دانست. به خاطر همین موضوع بود که در نیمه‌های پایانی فصل اول، سوبارو فکر می‌کرد که مانند دنیای قبلی‌اش دیگر کسی را پیش خودش ندارد و کاملا حس تنهایی داشت. برای همین هم دوباره آماده‌ی تسلیم شدن بود. اما این دفعه یک چیز فرق می‌کرد و آن رِم بود. وقتی که رِم به سوبارو توضیح می‌دهد که سوبارو بهتر از چیزی‌ست که در مورد خودش فکر می‌کند و حمایت خودش را در هر شرایطی اعلام کرد، سوبارو را از آن سیاه‌چاله بیرون می‌آورد و او را از دست افکار خودش نجات می‌دهد. در ادامه وقتی که به پایان فصل اول می‌رسیم، سوبارو تا حد زیادی تغییر کرده و واقعا لایق محبت اطرافیانش شده است. در پایان فصل، سوبارو و امیلیا بالاخره با یک‌دیگر، ارتباطی واقعی شکل می‌دهند که نتیجه‌ی تسلیم نشدنش است.

در نهایت به قسمت چهارم فصل دوم می‌رسیم؛ یکی از قسمت‌‌هایی که واقعا مستحق همه‌ی تحسین‌ها است. قسمتی که به دور از ضرب‌آهنگ سریع و اکشن و فقط با استفاده از دیالوگ، مسیری که سوبارو طی کرده است را به نمایش می‌گذارد. مسیری که حتی قبل‌تر از ورودش به دنیای ری زیرو شروع شده بود. در این قسمت که در مورد گذشته‌ی سوبارو است، متوجه می‌شویم که سوبارو واقعا تا چه حد خودش را ناشایسته، نالایق و ناتوان می‌دانست و به خاطر این موضوع به این نتیجه رسیده بود که هیچ‌کس به او کوچک‌ترین اهمیتی نمی‌دهد. به دلیل وضعیت ذهنی‌اش، سوبارو واقعا نمی‌توانست حمایت بی قید و شرط پدر و مادرش را ببیند. اما در طول این قسمت، وقتی سوبارو با ذهنیت جدیدی با پدر و مادرش رو‌به‌رو می‌شود، متوجه می‌شود که هیچ وقت تنها نبوده است.

داشتن چنین ذهنیتی می‌تواند بسیار دشوار باشد، بیرون آمدن از آن نیز حتی دشوارتر است. در چنین لحظاتی، شاید تسلیم شدن و کنار گذاشتن همه‌چیز، بهترین راه کار ممکن به نظر برسد اما بارها در طول انیمه ری زیرو، ما دیدیم که تسلیم شدن راه درست نبوده است و نیست. این موضوع، تسلیم نشدن و ادامه دادن به مسیر خود، یکی از تم‌های داستانی است که ری زیرو سعی در کندوکاو آن را دارد و کاملا در این کار موفق بوده.

انیمه ری‌زیرو، یکی از بهترین انیمه‌هایی‌ست که ژانر ایسکای و مدیوم انیمه برای ارائه دارد و فصل دوم آن نیز یکی از بهترین آثار مدیوم انیمه در سال پیش بود. با داشتن المان‌های فانتزی و تلفیق کردن آن‌ها با توانایی خاص سوبارو و استفاده‌ی درست از آن و در ادامه، استفاده از المان‌های جدی‌تر روان‌شناختی، با یک اثر دیدنی و به‌یادماندنی رو به رو هستیم که تماشای آن را به تمامی طرفدارن مدیوم انیمه پیشنهاد می‌کنیم.

آیا انیمه ری زیرو را تماشا کرده‌اید؟ نظراتتان را با درمیان بگذارید.