نقد بازی Chorus | رستگاری در کهکشان هایی که نمی شناسیم

بازی Chorus عنوانی ماجراجویی با نبردهای فضایی است که استدیوی Fishlabs آن‌را توسعه داده و کمپانی Deep silver  برای کنسول‌های نسل هشتم، نهم و  کامپیوتر منتشرش کرده‌ است. در ادامه با نقد این بازی با ما همراه شوید.

بازی‌هایی که بر نبردهای فضایی مبتنی هستند طرفداران خاص خود را دارند. معلق بودن در فضا با سفینه‌هایی قدرت‌مند و تعقیب و گریز در کهکشان‌های دور، ویژگی این قبیل بازی‌هاست. حالا بازی Chorus آمده تا با القای همین احساس و ارائه راهکارهایی برای رفع ایرادات نبردهای فضایی که معمولا بین بازی‌های این سبک رایج است، رویکردی جدید عرضه کند.

من، سفینه ام و دیگر هیچ

بازی Chorus داستانی ساده درباره گناه و رستگاری ارائه می‌دهد. چنین موضوعی مسلما در کهکشان‌های دور، می‌توانست مزه‌ای جدید زیر زبان بازیکن‌ها بیاورد. اما متاسفانه از این فرصت به خوبی استفاده نشد. در بخش‌هایی می‌توان داستانی به خوبی جنگ ستارگان پیدا کرد و در بخش‌هایی، صرفا خود را موجودی می‌بینیم که در فضا گم شده، باتری گوشی‌اش برای استفاده از نقشه‌یاب تمام شده و دوست دارد سریع‌تر به خانه برگردد.

در بازی به شخصیت اصلی بازی که نارا (Nara) نام دارد، توجه ویژه‌ای شده و باقی شخصیت‌ها به حال خود رها شده‌اند تا در فضا معلق بمانند. این توجه از انیمیشن‌ او در کات‌سین‌های بازی تا دیالوگ‌ها قابل مشاهده است. کات‌سین‌هایی که نارا در آن حضور دارد با جزییات بسیاری طراحی شده‌اند و به جز او تقریبا هر شخصیت دیگری، بود و نبودش فرقی نمی‌کند.

 

عدم توجه به شخصیت‌های دیگر سبب شده تا داستان‌هایی که به آن‌ها مربوط می‌شود نیز بی اهمیت شده و مرگ و زندگی‌شان تاثیری در ما ایجاد نکند. پتانسیلی که این بازی در داستان‌‌های کوچکش در ماموریت‌های جانبی بازی داشت بسیار زیاد بود و توسعه دهنده‌گان می‌توانستند با توجه بیش‌تر به شخصیت‌هایی دیگر، این داستان‌ها را برای بازیکن‌ها جذاب‌تر کنند.

البته نارا می‌تواند داستان‌های بازی Chorus  را با دریافت خاطره‌هایی که در نقشه پراکنده هستند نیز بفهمد که متاسفانه این داستان‌ها در حد چند خط دیالوگ که بشنویم و تمام شود، باقی می‌ماند.

علی‌رغم این ضعف‌ها، همان‌طور که پیش‌تر اشاره کردیم به شخصیت اصلی بازی توجه بسیاری شده است. انیمیشن‌های نارا (که به جز در کات‌سین‌ها از سفینه‌اش پیاده نمی‌شود) با دقت و ظرافت بسیاری کار شده‌است. در کنار او، سفینه فضایی‌اش با نام Forsaken (که بعدها در داستان بازی با او آشنا می‌شویم) که نه یک کشتی بلکه یک موجود زنده و متفکر است. این سفینه با دقت طراحی شده و این سبب می‌شود که حداقل داستان مربوط به این دو نفر را بفهمیم و سفر نارا برای رستگاری، برای‌مان قابل فهم باشد.

فضانوردی بدون عوارض جانبی

اگر اجازه ندهیم مرحله آموزشی و حوصله‌‌ سربر بازی نظرمان را عوض کند، می‌توانیم پس از مدتی با آن‌چه بازی Chorus برای عرضه دارد آشنا شویم. گیم‌پلی این بازی نقطه قوت آن است. نبردهای مبتنی بر تعقیب و گریز و استفاده از قابلیت‌ها و انفجارهای عظیم عناصری هستند که نبردهای بازی را لذت‌بخش می‌کنند. این نبردها، به لطف موسیقی حماسی بازی، هیجان دوچندانی به خود می‌گیرند.

به لطف سیستم کنترل خوب بازی، می‌توانیم به سفینه فضایی‌مان تسلط داشته باشیم و به راحتی در هوا مانور دهیم. البته سیستم کنترل زمانی خوب است که از کنترلر استفاده کنیم و متاسفانه، کنترل سفینه در بازی Chorus با موس و کیبرد واقعا گیج کننده است. اما هنگامی که از کنترلر استفاده کنیم، شبیه کودکی که هواپیمایی را در هوا گرفته و با آن بازی می‌کند، می‌توانیم به راحتی به این سو و آن سو رفته و سفینه‌های دشمن را تعقیب کنیم.

مهم‌ترین مشکلی که نبردهای فضایی بازی‌های این سبک دارند، گیج کننده شدن نبردهاست. این مشکل موقعی حاد می‌شود که سفینه دشمن پشت سر بازیکن قرار گرفته و بازیکن مجبور می‌شود برای رسیدن به او بچرخد. این مشکل در نبردهای فضایی بیشتر بازی‌های این سبک سبب سرگیجه و حوصله سربر شدن نبردها می‌شود.

راهی که بازی Chorus برای جلوگیری از این مشکل در اختیارمان قرار می‌دهد، قابلیت‌هایی است که نارا می‌تواند استفاده کند. قابلیتی نظیر تلپورت که به بازیکن کمک می‌کند تا به راحتی پشت سر سفینه دشمن قرار بگیرد، تا حد زیادی از گیج کننده بودن تعقیب و گریزهای نبردهای بازی کم کرده و آن‌ها را سریع‌تر و نفس‌گیرتر می‌کند. البته این قابلیت‌ها از همان اول در اختیارمان قرار نگرفته و نبردهای چند ساعت اول بازی، از همان مشکل گفته شده در اکثر نبردهای فضایی بازی‌ها رنج می‌برد.

یکی از نقاط قوت نبردهای بازی Chorus، سریع و نفس‌گیر بودن آن‌هاست. سرعت عنصری است که نبردهای فضایی این بازی را دلچسب می‌کند. در این بازی می‌توان با نهایت سرعت مانور داد و دشمن‌ها را یکی پس از دیگری منفجر کرد. بخش هیجان انگیز استفاده از قابلیت‌ها استفاده زنجیروار قابلیت‌ها و کمبوهای جذابی است که در ترکیب با مانورهایی که می‌دهیم، جشن انفجار شکوه‌مند سفینه‌های دشمنان بخت برگشته را لذت‌بخش‌تر می‌کنند.

اما توسعه دهندگان به خوبی نبردهای بازی را در بخش‌های میانی و پایانی داستان بالانس می‌کنند. هر بار که نارا قابلیتی جدید و قدرت‌مند به دست می‌آورد، دشمنان‌اش نیز یک قدم پیشرفت کرده و سفینه‌هایی با سپرهای قوی‌تر یا دشمنانی سریع‌تر به نبردهای بازی معرفی می‌شوند.

پنجاه سایه از سر رفتن حوصله

هر قدر که نبردهای بازی قدرت‌مند و شکوه‌مند هستند، ماموریت‌های کوچک و بزرگ بازی حوصله سربر بوده و زود فراموش می‌شوند. به جز ماموریت‌های اصلی که روندی خطی را طی می‌کنند و در آن سفینه‌های دشمن را از بین می‌برید، ماموریت‌های جانبی نیز وجود دارند که در آن‌ها به مردم کهکشان کمک می‌کنید.

متاسفانه ماموریت‌های جانبی بازی Chorus به جز تعداد انگشت‌شماری، واقعا حوصله‌ بازیکن را سر می‌برند. تعدادی مخزن با استفاده از قابلیت جست‌وجوی محیط نارا پیدا کردن، از بین بردن سفینه‌های فضایی دشمن و اسکورت سفینه‌های فضایی بزرگ‌تر (و کنترل آن‌ها)، کارهایی است که در این مراحل جانبی انجام می‌دهیم. تنها جذابیت این ماموریت‌ها کنترل سفینه‌های بزرگ‌تر و خارج شدن از سفینه تکراری‌مان است که البته بسیار سرعت‌شان کم بوده و آن‌هم بعد از مدتی خسته‌کننده می‌شود.

توسعه دهنده‌گان بازی Chorus تلاش کرده‌اند تا با استفاده از سیستم آپگرید سفینه نارا، گزینه‌های مختلفی در اختیار بازیکن هایی با رویکردهای مختلف قرار داده و عمق گیم‌پلی بازی را بیش‌تر کنند. وجود آپگریدهایی که برخی کولدان (Cooldown) قابلیت‌های نارا را افزایش داده و برخی دیگر قدرت اسلحه‌های سفینه‌اش را بیش‌تر می‌کنند، می‌تواند در کنار طرفداران خرد کردن سفینه‌ها با اسلحه، علاقه‌مندان به کنترل میدان نبرد با قابیلت‌ها را نیز تا حدودی از خود راضی کند.

البته به جز سیستم آپگرید بازی که با خرج منابع کار می‌کند، سیستمی نیز شبیه بازی‌های Elder Scrolls در بازی وجود دارد. یعنی به عنوان مثال اگر از اسلحه‌های‌تان بیش‌تر استفاده کنید، دیرتر داغ می‌کنند و به مرور زمان بیش‌تر به آن‌ها مسلط می‌شوید. این‌که استفاده بیش‌تر از اسلحه‌ها در دراز مدت چرا باید به دیرتر داغ‌ شدن‌شان منتهی شود، موضوعی است که از آن نمی‌توان سر درآورد.

برخی از اسلحه‌ها و آپگریدهای‌شان تنها از طریق تکمیل مراحل جانبی و به عنوان جایزه این ماموریت‌ها به بازیکن داده می‌شوند. دلیلی که به‌خاطرشان مجبور می‌شویم روند حوصله‌سربر ماموریت‌های جانبی بازی را تحمل کنیم.

متاسفانه بخش آپگریدها بی ایراد نیست و عمقی که به دریای نبردهای فضایی بازی می‌دهد، در حد یک وجب است. در بازی Chorus سفینه‌ تحت کنترل‌مان تنها به سه نوع اسلحه لیزر، مسلسل و موشک‌انداز مجهز می‌شود که رویکردهای یک‌سانی در نبردهای بازی دارند. در واقع مهم نیست چه اسلحه‌ای روی سفینه‌مان سوار کرده‌ایم، در نهایت باید همان تعقیب و گریز و رگبار گلوله‌ای را تجربه کنیم که در دو اسلحه دیگر تجربه می‌کردیم.

سفینه سواری در تنوع

سیاره هایی که بازی Chorus در آن جریان دارد وسیع و سرشار از تنوع هستند. لحظه‌ای به صخره‌هایی تکه تکه شده و شهری در وسط آن‌ها سفر می‌کنیم و لحظه‌ای دیگر، به سیاره‌ای پر از قطعات بزرگ یخ می‌رویم. تنوع سیاره‌های بازی، واقعا جذاب است و تجربه نبردهای سریع و جذاب بازی در فضاهای مختلف، واقعا این نبردها را لذت‌بخش‌تر می‌کند.

نکته دیگر جزییاتی است که در طراحی این جهان‌ها به کار رفته‌است. جزییات سفینه‌های بزرگ خودی و دشمن، تابلوهای تبلیغاتی شهرها و ساختمان‌ها، همه‌گی نشان از ذوق و دقت تیم توسعه دهنده در طراحی جهان بازی Chorus دارد. بخش‌هایی در جهان وجود دارد که سفینه فضایی‌مان در برابرشان مثل خرچنگی بسیار کوچک روی صخره‌ای بسیار بزرگ است و دهان‌مان را از تعجب باز می‌کند.

وجود بخش Photo Mode در چنین بخش‌هایی واقعا کارآمد است. خوش‌بختانه بازی Chorus چنین بخشی با کنترلی راحت در اختیار بازیکن قرار می‌دهد تا با استفاده از سلیقه خود، از محیط‌های زیبای یازی (و هم‌چنین نبردهای شکوه‌مند آن) عکس‌هایی به یاد ماندنی بگیرد.

چاشنی زیبایی، تنوع و وسعت جهان بازی Chorus، گرافیک و نورپردازی جذاب آن است. هنگامی که در اوج پوچی و تاریکی یک سیاره، نور از پشت صخره‌ای بزرگ می‌زند، می‌توان مطمئن شد که تجربه‌ای لذت‌بخش از گشت‌وگذار و مبارزه در فضا، انتظارمان را می‌کشد.

نتیجه گیری

بازی Chorus با جهان زیبا و متنوع در کنار نبردهای فضایی سریعش که با موسیقی حماسی همراهی می‌شوند‌، تجربه‌ای سرگرم کننده برای بازیکن‌ها فراهم می‌کند. با این‌حال ماموریت‌های جانبی بازی خطی و حوصله‌سربر بوده و به جز شخصیت‌ اصلی، به سایر شخصیت‌ها توجه چندانی نشده‌ است.

خلاصه انگلیسی از نقد بازی

Chorus, with a beautiful and diverse world along its fast space battles accompanied by epic music, provides a fun experience for the players. However, the game`s side missions are linear and boring. And except for the main character, little attention has been paid to the other characters.