بیش از ۲۰ سال از تاسیس کمپانی Netflix توسط رید هیستینگز (Reed Hastings) و مارک رندولف (Mark Randolph) میگذرد. نتفلیکس کار خود را به عنوان فروشنده و اجارهدهندهی آنلاین نسخههای خانگی فیلمها آغاز نمود. این کمپانی در سال ۲۰۱۰ با ارائهی سرویس پخش آنلاین (Stream) مجموعهای از بهترین فیلمها و سریالهای دنیا، توانست انقلابی در دنیای سرگرمی به وجود آورد. از آن زمان، Netflix به یکی از شناختهشدهترین و مهمترین نامهای تجاری دنیا تبدیل شده است. امروزه این کمپانی نقشی فعال در تولید بسیاری از فیلمها و سریالهای مهم دنیا دارد. یکی از مهمترین برگهای برندهی نتفلیکس، تنوع بالای محتوای آن است. در این سرویس، هزاران فیلم و سریال مختلف قرار داده شدهاند که برخی محتوای انحصاری نتفلکیس (Netflix Originals) و برخی آثار عرضه شده توسط دیگر تولیدگنندگان هستند. در ادامه به بهترین فیلمهای موجود در سرویس استریمینگ نتفلکیس میپردازیم.
American Psycho (2000)

این فیلم یکی از جنجالیترین آثار دههی گذشته میلادی است؛ برداشتی وفادارانه از رمان مشهور Bret Easton Ellis که توانست یکی از ماندگارترین و بهترین تصاویر از آمریکا در دههی هشتاد میلادی را ارائه میدهد. شاید بتوان بزرگترین نقطهی قوت فیلم را بازیگری پرانرژی و شورانگیز کریستین بیل (Christian Bale) دوستداشتنی دانست. بیل تصویری بینظیر از پاتریک بیتمن (Patrick Bateman)، شخصیت اصلی و بیثبات رمان الیس ارائه میدهد. سرمایهگذار و مدیری جوان، رویاپرداز، خشن و تا حد زیادی دیوانه که با مونولوگهای فراوان خود، به یکی از کاملترین و پرداختهشدهترین شخصیتهای سینمای مدرن تبدیل شده است. تمامی شخصیتهای فیلم، از کارآگاه به تصویر کشیده شده توسط ویلم دافو (Willem Dafoe) گرفته تا تیموتی برایس (Justin Theroux) و پل الن (Jared Leto)، نمایندههایی از سطوح فکری آن زمان هستند. فیلم American Psycho در زمان عرضهی خود با واکنشهای متفاوتی روبرو شد. بسیاری وفاداری آن به کتاب و نگاه هرج و مرجوار و شجاعانهی آن به جامعهی آمریکا را تحسین کرده و بسیاری نیز از زیادهرویهای آن زده شدند. روایت پیچیده و وجود بیتمن به عنوان یک راوی غیر قابل اعتماد، از آن اثری سورئال ساختهاند. این اثر سکانسهای ماندگار فراوانی چون رقص بینظیر و خندهدار بیل را شامل میشود. در مجموع American Psycho را میتوان یکی از جالبتوجهترین آثار سینمای مدرن و جزیی مهم از آن دانست.
The Ballad of Buster Scruggs (2018)

بدون شک برادران کوئن (Coen) یکی از مهمترین، تاثیرگذارترین و بزرگترین کارگردانان فعال حال حاضر جهان هستند. این زوج هیجانانگیز، آثار متفاوت و ماندگار زیادی چون The Big Lebowski، Fargo، O Brother Where Art Thou، True Grit، No Country For Old Men و The Man Who Wasn’t There را خلق کردهاند. هر کدام از این آثار مفاهیم متعددی را به سینما افزوده و در ارتقای هنر هفتم، نقشی مفید داشتهاند. آخرین اثر این دو برادر افسانهای، فیلم The Ballad of Buster Scruggs است. فیلمی متشکل از شش داستان در غرب وحشی که به مفاهیم مهمی چون مرگ، طمع و خواستههای انسانی میپردازند. هر کدام از این داستانها، از شیوهی روایی متفاوتی بهره گرفت و تجربهای متفاوت از سینما را ارائه میدهند. فیلم از داستانی در مورد زندگی گاوچرانی مشهور و آوازهخوان و هفتتیرکشی او در یک شهر قدیمی آغاز شده و با سفر گروهی از افراد به هتلی مرموز و تاریک، پایان مییابد. اتمسفر و حس پر رمز و راز فصل پایانی این فیلم، نشانهای از تاریکی روح انسان و دید متفاوت کوئنها به مرگ است. فیلم The Ballad of Buster Scruggs اثری خوشساخت و زیباست که بار دیگر عشق مشهورترین برادران دنیای هنر هفتم را به خلق شخصیتهایی عجیب، متفاوت و دوستداشتنی، اثبات میکند.
Black Panther (2018)

شاید بتوان از میان تمامی فیلمهای ابرقهرمانی کمپانی مارول (Marvel)، اثر سیاسی و هیجانانگیز رایان کووگلر (Ryan Coogler) را مهمترین و تاثیرگذارترین آنها دانست. این فیلم تا حد زیادی از فرمول جا افتاده و تا حدی تکراری دیگر آثار مارول پیروی میکند؛ قهرمانی دوستداشتنی و جذاب بر اثر اتفاقاتی شوم، شکستی بزرگ را تجربه کرده و در ادامه با کسب مهارتهای بیشتر، قدرتمندتر از همیشه بازگشته و حریف خود را زیر پا میگذرد. با این حال، این شخصیت منفی این فیلم است که آن را از سایر آثار کلیشهای این سبک جدا میکند. مایکل بی جوردن (Michael B. Jordan) وظیفهی به تصویر کشیدن Killmonger، پسرعموی سختیکشیده و باهوش تچالا (با بازی Chadwick Boseman) را بر عهده دارد؛ شخصیتی جذاب، منطقی و مهم که بعید است مخاطب با او همذاتپنداری نکند. شاید نتوان Black Panther را در میان آثار بزرگ سینمایی قرار داد، اما نباید از نقش سیاسی مهم این اثر، دست کم در آمریکای بیاحساس و دیجیتالی مدرن، غافل شد.
Burn After Reading (2008)

یکی از مشخصههای آثار برادران کوئن، شخصیتهای قابل درک و واقعی آنها هستند. شخصیتهایی دوستداشتنی و در عین حال تنفر برانگیز که دست به اعمالی احمقانه زده و واکنشهایی احمقانهتر نسبت به آنها از خود نشان میدهند. فیلم Burn After Reading یکی از خشنترین و واقعگرایانهترین آثار این زوج افسانهای است. داستان فیلم از جایی آغاز میشود که دفترچهی خاطرات مامور سابق و ناراضی CIA (با بازی جان ملکوویچ)، به دست دو مربی ورزشی معمولی (با بازی برد پیت و فرنسیس مکدورمند) افتاده و در پی اعمال احمقانهی آن دو، فجایع متعددی رخ میدهند. فجایعی که شامل مواردی چون جاسوسهای بیرحم، قاتلان روسی خونسرد و غفلتی غیر منتظره از جانب دولت میشوند. این فیلم یکی از هیجانانگیزترین و تا حدی سطحیترین آثار برادران کوئن است. یکی از بزرگترین نقاط قوت فیلم بازیگران آن هستند. فرنسیس مکدورمند و جان ملکوویچ، همانگونه که انتظار میرود، عملکردی عالی داشته و شخصیتهای خود را به بهترین صورت ممکن زنده میکنند؛ با این حال بزرگترین شگفتی فیلم نقشآفرینی قدرتمند برد پیت است، به طوری که (با کمی اغراق) هنرنمایی او در این اثر را میتوان در سطح بازیگری او در فیلم جاودانهی ۱۲ Monkeys، دانست.
Burning (2018)

باید قبول کرد که سینمای هالیوود، دیگر سالهاست که قلهی هنر هفتم نبوده و این شرقیها و اروپاییها هستند که بهترین و مهمترین آثار دنیای سینما را خلق میکنند. یکی از بهترین و مهمترین کشورهای فعال در حوزهی هنر هفتم در سالهای اخیر، کرهی جنوبی است. کارگردانان و مولفان این کشور در این سالها آثار مهم و جذابی چون The Handmaiden، The Wailing، Parasite و A Taxi Driver را خلق کردهاند. آثاری مهم که نقشی اساسی در حفظ و ارتقای سطح سینمای مدرن، داشتهاند. یکی دیگر از آثار مهم این سینما، فیلم زیبای Burning است. اثری به کارگردانی لی چنگ دانگ (Lee Chang Dong) که درامی خفقانآور و فراموشنشدنی است. این فیلم برداشتی نفسگیر از داستانی کوتاه به قلم هاروکی موراکامی بزرگ، به نام سوزاندن انبار (Barn Burning) است. شخصیت اصلی فیلم نویسندهای جوان به نام لی جونگ سو (با بازی Yooh Ah-in) است. قدم گذاشتن دوست دوران کودکی لی، هی می (با بازی Jeon Jong Seo)، و سپس دوست جذاب او، بن (با بازی Steven Yeun)، به زندگی آرام لی، زندگی او را دگرگون کرده و آرامش ساکن و تا حدی آزاردهندهی او را از بین میبرد. داستان فیلم Burning ریتمی بسیار آرام داشته و به مسائل مهمی چون اختلاف طبقاتی، میهنپرستی و روابط انسانی میپردازد. در اواسط داستان، فیلم ژانر خود را تغییر داده و به اثری مرموز و هیجانانگیز با شخصیتهایی اثرگذار، تبدیل میشود. پایانبندی فیلم یکی از بهترینها در سالهای اخیر بوده و برداشتهای متعددی میتوان از آن کرد. این مسئله در کنار هنرنمایی بینظیر بازیگران فیلم، به طور خاص استیون یئون، آن را به اثری الزامی برای علاقهمندان به هنر هفتم و به طور کلی داستانگویی، تبدیل میکند.
Carrie (1976)

زیادهروی نیست اگر فیلم Carrie را یکی از مهمترین و بزرگترین آثار ترسناک سینما بدانیم. این فیلم متفاوت، به کارگردانی برایان دیپالما (Brian De Palma)، نخستین اقتباس از آثار نویسندهی بزرگ ژانر وحشت، استفن کینگ (Stephen King)، بود. اگر این فیلم را ندیده باشید، بدون شک به عکسی از سکانس خونین و مشهور آن را در فضای اینترنت برخوردهاید. این فیلم ماندگار، به مسائل روزانه اما مهمی چون ترس روبرو شدن با فضاهای اجتماعی و ساز و کارهای فیزیکی بدن انسان، میپردازد. شخصیت اصلی فیلم (با بازی جذاب Sissy Spacek) مدتها تحت آزار و اذیت مادرخوانده و همکلاسیهای شرور خود قرار میگیرد؛ آزار و اذیتهایی که در یک شب به اوج خود رسیده و منجر به انفجار خونین کری، میگردند. فیلم Carrie یکی از تاثیرگذارترین آثار ژانر وحشت بوده و دیدن آن برای تمامی طرفداران سینما، از واجبات است.
The Cell (2000)

این فیلم نخستین اثر کارگردان هندی، ترسم سینق (Tarsem Singh)، و یکی از تاثیرگذارترین فیلمهای مدرن از منظر دیداری است. فیلم The Cell ترکیبی از ژانرهای علمی تخیلی و وحشت بوده و تجربهای کاملا متفاوت و رویایی از هر کدام از این سبکها ارائه میدهد. فیلم درگیری روانی قاتلی سریالی (با بازی Vincent D’Onfario) و یک روانشناس کودکان (با بازی Jennifer Lopez) را به تصویر میکشد. نبرد ذهنی پیچیده و چندوجهی این دو شخصیت، در ذهن قاتل، جذابترین جنبهای این اثر بیمانند است. سکانسهای دور از انتظار و چشمگیر فیلم که طریقهی کارگردان در به تصویر کشیدن رویاها و تصورات قاتل هستند به طرز یکسانی ترسناک و محسورکننده بوده و شامل صحنههای غریب و دیوانهواری چون اسبی لایه لایه شده و تبدیل قاتل به شمایل ملکهای از دوران الیزابت میشوند. تجربهی این فیلم را به تمامی علاقهمندان به آثار تجربی، سورئال و دیداری توصیه میکنیم.
Coraline (2009)

با وجود گذشت یک دهه از عرضهی آن، شاهکار استودیوی Laika همچنان به عنوان یکی از بهترین آثار سبک استاپموشن شناخته میشود. Coraline برداشتی مستقیم از رمان نیل گیمن (Neil Gaiman) بزرگ به همین نام است. داستان فیلم در مورد دختری جوان به نام کورالاین (با صدای Dakota Fanning) را دنبال میکند. خانوادهی کورالاین به تازگی شهر محل زندگی خود را عوض کرده و او در هماهنگی و عادت به این محیط جدید، با مشکلات زیادی روبرو میشود. ورود المانهای جادویی عجیب و تا حدی ترسناک به زندگی او نیز از بر این مشکلات افزوده و چیزی نمیگذرد که فیلم به تجربهای سورئال و دریچهای به ذهن دختری جوان و رویاپرداز، تبدیل میگردد. یکی از جذابترین شخصیتهای این اثر، Double Mother (با صداپیشگی Teri Hatcher) است؛ زنی کاملا مشابه با مادر کورالاین که تنها تفاوتش به چشمان عجیب دکمهمانندش بازمیگردد. فیلم Coraline در زمان عرضهی خود با استقبالی همهجانبه از جانب منتقدان و مخاطبان روبرو شد و توانست به موفقیتی بزرگ برای استودیوی Laika تبدیل شود. منتقدان این اثر را ترکیبی عالی از تخیل و سرگرمی دانسته و آن را تجربهای متفاوت در ژانر استاپموشن میخواندند. مشاهدهی این فیلم بر تمامی علاقهمندان به سینمای مدرن و علیالخصوص انیمیشنها، امری واجب است.
Crouching Tiger, Hidden Dragon (2000)

کمتر فیلمی در سینما وجود دارد که لایق صفت سنگین <<حماسی>> باشد. با این حال شاهکار جاودانهی انگ لی (Ang Lee) چنین فیلمی است. اثری حماسی و تاریخی که نقطهی اوج سینمای رزمی چین به حساب میآید. این فیلم در عمق خود عاشقانهای دلگرمکننده و تجربهای متفاوت از سایر آثار مشابه است. از نقاط قوت متعدد فیلم میتوان به نقشآفرینی فوقالعادهی بازیگران آن و کارگردانی حرفهای و ماهرانهی لی اشاره کرد. فیلمبرداری این اثر توانست به استانداردی در آثار رزمی چینی تبدیل شده و تعدادی از بهترین مبارزات تاریخ سینما را به تصویر بکشد. حتی اگر به مبارزات هوایی و اتمسفر خاص آثار چینی علاقهی چندانی ندارید، تماشای این فیلم را به شما پیشنهاد میکنیم، چرا که برایتان تجربهای بیمانند و خاطرهانگیز خواهد بود.
The Edge of Seventeen (2016)

یکی از ژانرهای سینماییای که آثار خوبی در سالهای اخیر در قالب آن منتشر شدهاند، ژانر درامهای نوجوانانه است. فیلمهایی چون Me and Earl and the Dying Girl، آثاری زیبا، جذاب و آموزنده هستند که نه تنها نوجوانان، بلکه بزرگسالان و مخاطبان قدیمی و حرفهای سینما را با خود همراه میکنند. یکی از فیلمهای خوب این ژانر، The Edge of Seventeen است. اثری صادق و خالص به کارگردانی و نویسندگی Kelly Fremon Craig که توانسته جایگاه خود را در بین فیلمهای دوستداشتنی دههی اخیر، پیدا کند. این فیلم داستان نوجوانی خودخواه (با بازی Hailee Stienfeld) را روایت میکند. داستانی آشنا که بدون شک خیلی از مخاطبان با آن همذاتپنداری خواهند کرد. از دیگر بازیگران این فیلم میتوان به Woody Harrelson، Haley Lu Richardson و Blake Jenner اشاره کرد.
Gangs of New York (2002)

این فیلم را میتوان یکی از متفاوتترین و هیجانانگیزترین آثار مارتین اسکورسیزی (Martin Scorsece) افسانهای دانست؛ اثری ماندگار که در قلب خود یکی از برترین نقشآفرینیهای تاریخ سینما را جای داده است. فیلم Gangs of New York داستان آمستردام ولون (با بازی Leonardo Dicaprio) و تلاشهای او در راه گرفتن انتقام خون پدرش (با بازی Liam Neeson) از بیل قصاب (Daniel Day Lewis) را روایت میکند. به جرات میتوان هنرنمایی دنیل دی لوییس بزرگ را جذابترین عنصر این اثر دانست؛ اثری که مملو از بازیگران دوستداشتنی و مشهور است. بازیگرانی چون Jim Broadbent، John C Riley، Brendan Gleeson، Stephen Graham و Eddie Marsan همگی در گوشهای از این شاهکار نقش دارند. فارغ از بحث بازیگری، فیلم تصویری معتبر از نیویورک در اواسط قرن نوزدهم ارائه میدهد. شاید این فیلم را نتوان در بین برترین آثار مارتین اسکورسیزی جای داد، اما تماشای آن خالی از لطف نیست و ساعات به یاد ماندنیای را برایتان رقم خواهد زد.
The Hateful Eight (2015)

آخرین فیلم کوئنتین تارانتینوی محبوب، Once Upon a Time in America، با استقبال خوبی از جانب مخاطبان و منتقدان روبرو شده است. بسیاری آن را یکی از برترین آثار این کارگردان جذاب دانسته و جنجالهای ایجاد شده پیرامون آن نیز نوید اثری تارانتینویی و هیجانانگیز را میدهند. تا زمان عرضهی نسخهی خانگی این فیلم، حدود یک ماه باقی مانده است. با این حال اگر هوس آثار این کارگردان را کردهاید، بهتر است از اثر قبلی این کارگردان غافل نشوید. فیلم The Hateful Eight یکی از خشنترین فیلمهای تارانتینو است. داستان این فیلم مدت کوتاهی پس از پایان جنگهای داخلی آمریکا جریان داشته و به گروهی از افراد متفاوتی که برای فرار از کولاکی عظیم به کلبهای چوبی پناه میبرند میپردازد. این فیلم یکی از نمادینترین آثار تارانتینو بوده و اشارات فراوانی به تاریخ آمریکا، شباهتهای وضعیت اسفناک آن زمان با عصر مدرن و مفهوم آزادی در آن سرزمین، میکند. بازیگران اصلی فیلم Samuel L Jackson، Kurt Russel، Jennifer Jason Leigh و Channing Tatum بوده و در مجموع با اثری خوب و سرگرمکننده از یکی از مهمترین کارگردانان مدرن روبرو هستیم.
Heathers (1988)

این فیلم یکی از جنجالیترین فیلمای نوجوانانه و از آن دسته آثاری است که اجازهی ساخت آن در دنیای مدرن، به سختی داده میشود. فیلم Heathers داستان دو نوجوان خشمگین (با بازی Christian Slater و Winona Ryder) را دنبال میکند، نوجوانانی از این جا مانده و از آنجا رانده که مدرسهی خود را به خون کشیده و دوستانشان را منفجر میکنند. این فیلم یک کمدی سیاه بوده و در زمانی ساخته شده که شاهد اتفاقات مشابه، به صورت هفتگی، در مدارس آمریکایی نبودیم.
Hell or High Water (2016)

ژانر وسترن در عصر مدرن با افت زیادی مواجه شده و بسیاری از آثاری که در چهارچوب آن ساخته میشوند، آن جادوی فیلمهای کلاسیک سینما چون سهگانهی دلار و آثار جان وین (John Wayne) افسانهای را ندارند. با این حال وجود فیلمهای خوبی چون Hell or High Water در این میان همچون آب یخی بر روی آتش است. این فیلم به کارگردانی دیوید مکنزی (David Mackenzie) وسترنی کاملا مدرن و به روز است و داستان در قرن ۲۱ جریان دارد. فیلم ماجرای فرار دو برادر (با بازی Chris Pine و Ben Foster) را از ماموران پلیس (با بازی Jeff Bridges و Gil Birmingham) روایت کرده و در این میان به موضوعات مختلف و مهمی میپردازد. مسائلی چون درگیریهای نژادی و اقتصادی و این که آیا اهداف خوب، توجیهکنندهی اعمال بد هستند، یا خیر؟
In Order of Disappearance (2014)

فیلم In Order of Disappearance، اثری نروِژی با بازی استلان اسکارزگارد (Stellan Skarsgard) است. داستان فیلم با مرگ فرزند شخصیت اصلی آغاز میشود. ماموران پلیس دلیل مرگ او را اوردوز هروئین اعلام میکنند، اما نیلز دیکمن میداند که واقعیت چیز دیگری است و تصمیم میگیرد خود به دنبال خونخواهی پسرش برود. نسخهی آمریکایی این فیلم، با بازی لیام نیسون، سال گذشته منتشر و با واکنشهای منفی فراوانی روبرو شد. با این حال، این فیلم را میتوان اثر هیجانانگیز ارزشمندی دانست.
Inglorious Bastards (2009)

این فیلم که به عقیدهی بسیاری بهترین اثر کوئنتین تارانتینو است، داستان گروهی از سربازان آمریکایی که مامور به کشتن آدولف هیتلر میشوند را دنبال میکند. فیلم به سبک دیگر آثار تارانتینو شامل چند خط داستانی متفاوت میگردد که در نهایت همگی آنها در یک نقطهی انفجاری به یکدیگر رسیده و پایان خوب آن را رقم میزنند. یکی از بزرگترین نقاط قوت فیلم Inglorious Bastards، بازی فراموشنشدنی کریستوف والتز (Christoph Waltz) است. والتز نقش یکی از افسران ارشد نازیها و شخصیت منفی این اثر را ایفا میکند. دیگر بازیگران فیلم چون برد پیت (Brad Pitt) و مایکل فسبندر (Michael Fassbender) نیز تمام تلاش خود را کرده و در خلق شخصیتهایی به یاد ماندنی، موفق بودند. شاید بتوان مشهورترین سکانس فیلم را، سکانس نفوذ سربازان آمریکایی به قهوهخانهای آلمانی دانست. تارانتینو، در این صحنه، در پیریزی تدریجی هیجان و سپس اعمال المان خشونت مشهور خود، استادانه عمل کرده و یکی ماندگارترین صحنهها در آثار خود را پدید آورده است. مشاهدهی این فیلم را به تمامی علاقهمندان به سینمای مدرن توصیه میکنیم.
Kung Fu Hustle (2004)

شاید داستان را بتوان کماهمیتترین عنصر در این کمدی خلاقانه و فراموشنشدنی دانست. اثری جذاب و سرگرمکننده به کارگردانی استفن چو (Stephen Chow) که بدون شک به یکی از دوستداشتنیترین تجربههای زندگیتان از آثار رزمی تبدیل خواهد شد. مبارزات این فیلم یکی از یکی دیوانهوارتر، غیرمنطقیتر و در عین حال هیجانانگیزتر و خندهدارتر بوده و بعضا بسیار خلاقانه هستند. اگر به دنبال کمدیای سرگرمکننده و خندهدار هستید، تماشای این اثر را به شما پیشنهاد میکنیم.
The Lives of Others (2006)

این فیلم که داستان زندگی یکی از ماموران اطلاعات آلمان شرقی به نام گرد وایزلر (با بازی Ulrich Muhe) را دنبال میکند، توانست در سال ۲۰۰۶ اسکار بهترین فیلم خارجی زبان را به دست آورد. در اوج دوران جنگ سرد، کپیتان وایزلر مامور به جاسوسی در زندگی نویسندهای مشهور و نامزد او میشود. با ادامهی این ماموریت، وابستگی کاپیتان به این نویسنده و زندگی او مدام بیشتر میشود. این فیلم تصویری نفسگیر از کشوری فروپاشیده را به نمایش درآورده و از طریق روایت متفاوت و شخصیتپردازی عمیق، مخاطب را کاملا غرق در خود میکند.
The Lobster (2015)

یکی از هیجانانگیزترین و مهمترین کارگردانان جوان سالهای اخیر، یورگوس لانتیموس (Yorgos Lanthimous) یونانی است. این کارگردان در طول مدت کاری خود توانسته آثار مهم و جذابی چون Dogtooth، The Killing of a Sacred Deer و The Favorite را خلق کند. با این حال از منظر بسیاری از مخاطبان، بهترین و ماندگارترین فیلم لانتیموس، The Lobster است. اثری سورئال، متفاوت و عمیق که به انسانیترین وجههای زندگی، میپردازد. داستان این فیلم در دنیایی جریان دارد که در آن افرادی را که در یافتن عشق زندگی خود شکست میخورند، به هتلی میفرستند. آنها در این هتل باید در طول ۴۵ روز، نیمهی گمشدهی خود را بیابند و در غیر این صورت، به انتخاب خود، به حیوانی تبدیل خواهند شد. اعمال دیوانهواری که شخصیتهای مختلف برای رسیدن به عشق و دوری از تنهایی در این فیلم انجام میدهند، هم خندهدار و هم ترسناک است. ترکیبی که به نوعی به امضای لانتیموس تبدیل شده است.
Lock, Stock and Two Smoking Barrels (1998)

نخستین فیلم گای ریچی (Guy Ritchie)، اثری هیجانانگیز و جذاب در مورد گروهی از دوستان است که دست به دزدیای خطرناک میزنند. این فیلم نخستین حضور بازیگران مشهوری چون جیسون استاتهام (Jason Statham) و وینی جونز (Vinnie Jones) در دنیای سینما بود. داستان از جایی شروع میشود که شخصیتهای اصلی بازی، در نتیجهی شرطبندیهای مداوم، به افراد خطرناکی بدهکار شده و درگیر ماجراهای مرگباری میشوند. در طول داستان شخصیتهای مختلفی وارد آن شده و هر کدام به نحوی بر آن تاثیر میگذارند. تاثیراتی که در ادامه در طی یک پایانبندی ساده و خوب، اثری سرگرمکننده را خلق میکنند. این فیلم به عقیدهی بسیاری از مخاطبان بهترین فیلم ریچی و استانداردی برای دیگر آثار مشابه است.
The Lord of the Rings The Return of the King (2003)

شاید شبی که این فیلم توانست پیروز ۱۱ جایزهی اسکار شود را بتوان یکی از باشکوهترین شبهای تاریخ دنیای سرگرمی دانست. قسمت پایانی از سهگانهی جاودانهی پیتر جکسون (Peter Jackson) توانست از منظر تعداد جوایز برده با شاهکارهایی چون Ben-Hur و Titanic برابری کرده و تبدیل به یکی از موفقترین فیلمهای تاریخ تبدیل شود. تک تک سکانسها، قطعات موسیقی و دیالوگهای این فیلم بینظیر، بهجا و فراموش نشدنی بوده و بعید به نظر میرسد که هیچگاه جایگاه خود را به عنوان بهترین فیلم فانتزی تاریخ، از دست بدهد.
Men In Black (1997)

اواخر دههی ۹۰ و اوایل سدهی نو، دورانی طلایی برای فیلمهای اکشن، خصوصا آثار اکشن و کمدی بودند. یکی از بهترین فیلمهای ساخته شده در این دوره، Men In Black بود. اثری خلاقانه و جذاب با حضور بازیگرانی بزرگ چون تامی لی جونز (Tommy Lee Jones)، ویل اسمیت (Will Smith) و وینسنت دوآنفریو (Vincent D’Onofrio) که به سازمانی مخفی میپرداخت. جونز و اسمیت نقش ماموران این سازمان و آخرین امید بشریت در مقابل حملهی بیگانگان را ایفا کرده و دوآنفریو نیز بیگانهای محبوس در جسمی رو به مرگ است. این فیلم ترکیبی عالی از کمدی و اکشن بوده و بسیار سرگرمکننده و دوستداشتنی است.
Monty Python and the Holy Grail (1975)

تمامی فیلمهای Monty Python کمدیهایی جذاب و بینظیر هستند. از نظر بسیاری از مخاطبان، Holy Grail بهترین قسمت از این مجموعه است که برداشت تیم سازندهی این سری از داستان شاه آرتور و شوالیههای میز گرد است. همچون دیگر فیلمهای این سری، در Holy Grail هر کدام از بازیگران چندین نقش مختلف را ایفا میکنند. این فیلم از دید بسیاری از صاحبنظران یکی از بهترین کمدی های تاریخ بوده و دیدن آن برای تمامی علاقهمندان به افسانهی آرتور، آثار کمدی و به طور کلی سینما، از واجبات است.
Okja (2017)

اوکجا داستانی ساده، زیبا و دلگرمکننده است. فیلم به ماجراهای دختری به نام Mija (با بازی Ahn Seo Hyun) و خوک عظیمالجثهاش، اوکجا میپردازد. فیلمی سیاسی، اجتماعی، عاشقانه و خانوادگی از بونگ جون هو (Bong Joon Ho) که به یکی از بهترین آثار انحصاری نتفلیکس، تبدیل شده است. اوکجا فیلمی خاص و بیمانند است و تماشای آن را به تمامی مخاطبان سینما، توصیه میکنیم.
Personal Shopper (2016)

قرار دادن بهترین فیلم اولیور آسایاس (Oliver Assayas) در دستهی فیلمهای ترسناک، کاری سطحی و اشتباه است. درست است که این فیلم از عناصر ماورای طبیعه بهره میبرد، اما داستان به هیچ وجه حول آنها نچرخیده است. در عوض آسایاس از این عناصر به عنوان ابزاری برای بررسی غم و اندوه استفاده میکند. با مرگ برادر مارین (با بازی Kristen Stewart)، وظایف او به عنوان یک دستیار خرید برای افراد مرفه، پیچیدگی مظائفی مییابند. در این میان تلاش او برای برقراری ارتباط با روح برادرش نیز تنها منجر به پیچیدهتر شدن داستان میشود. یکی از نقاط قوت فیلم، هنرنمایی قدرتمند استوارت در نقش اصلی است. او به خوبی توانسته اندوه، شگفتی و سردرگمی مارین را به تصویر کشیده و وزنهای سنگین برای یکی از بهترین آثار فرانسوی سالهای اخیر، باشد. اگر به آثار خلاقانه و تعلیفی علاقه دارید، مشاهدهی این اثر را به شما پیشنهاد میکنیم.
Pulp Fiction (1994)

بعید است کسی به سینما علاقه داشته و این فیلم را ندیده باشید. Pulp Fiction، دومین و یکی از بزرگترین آثار کوئنتین تارانتینو (Quentin Tarantino) است. این اثر به مجموعهای از داستانهای مختلف و جذاب پرداخته که هر کدام شامل شخصیتهای جذاب و به یاد ماندنیای میشوند. هر کدام از این داستانها در نقاطی جذاب به یکدیگر پیوند خورده و برخی از ماندگارترین سکانسهای سینمای مدرن را خلق میکنند. این فیلم مشهور ترکیبی مناسب از روایت داستانی غیر خطی، دیالوگهای هوشمندانه و اکشن دیوانهوار است. گروه بازیگران فیلم شامل ستارههای بزرگی چون ساموئل ال جکسون (Samuel L. Jackson)، جان تراولتا (John Travolta)، اوما تورمن (Uma Thurman) و بروس ویلیس (Bruce Willis) میشود که هر کدام وظیفهی خود را به بهترین نحو ممکن انجام داده و شخصیتهایی نمادین را خلق میکنند. تجربهی این اثر را به تمامی علاقهمندان به هنر هفتم توصیه میکنیم.
Raging Bull (1980)

کارنامهی مارتین اسکورسیزی (Martin Scorsese) شامل برخی از بزرگترین و تاثیرگذارترین آثار سینما میشود، آثاری چون Taxi Driver، Good Fellas، Casino، The Aviator، The Departed و The King of Comedy که تمامی آنها آثاری صاحب سبک و جاودانه هستند. یکی از متفاوتترین فیلمهای این کارگردان افسانهای، Raging Bull، است؛ برداشتی مستقیم از خاطران جیک لاموتا (Jake LaMotta) که به زندگی پر فراز و نشیب این بوکسور میپردازد. وظیفهی به تصویر کشیدن این شخصیت، بر عهدهی رابرت دنیرو (Robert De Niro) است؛ بازیگری که در این نقش به خوبی درخشیده و یکی از بهترین هنرنماییهای دوران کاری خود را ارائه میدهد. فیلم به خوبی مسیر زندگی مخرب لاموتا را نشان داده و به لطف کارگردانی بینظیر اسکورسیزی، آن را به سفری هیجانانگیز، غمگین و به یادماندنی، تبدیل میکند. این فیلم همچنین نخستین حضور جو پشی (Joe Pesci) در دنیای سینما بود.
Rocky (1976)

اغراق نیست اگر راکی را یکی از شناختهشدهترین فیلمهای تاریخ بدانیم. داستانی دلگرمکننده از مبارزی مستقل از طبقهی کارگر که فرصتی برای رسیدن به آرزوهای خود و تبدیل شدن به قهرمان جهان پیدا میکند. بزرگترین نقطهی قوت این فیلم، سادگی لذتبخش آن است. این فیلم بدون شک بهترین حضور سیلوستر استالونه (Sylvester Stallone) در سینما است، بازیگری که بعد از موفقیت آن به یکی از قهرمانان اکشن بزرگ هالیوود تبدیل شد. از موسیقی فراموشنشدنی فیلم نیز نباید گذشت؛ اثری نمادین و جاودانه از بیل کونتی (Bill Conti) که همچنان آوای آن در باشگاههای گوشه و کنار جهان، شنیده میشود.
Roma (2018)

Roma شخصیترین اثر آلفونسو کوآرون (Alfonso Cuaron) است و این ارتباط قوی را میتوان در جای جای آن مشاهده کرد. در هستهی داستان این فیلم، کلیو (با بازی فوقالعادهی Yalitza Aparicio)، کارگری جوان قرار داد که با خانوادهای ثروتمند زندگی میکند. ماجراهای فیلم در مکزیک دههی ۷۰ اتفاق میافتند. فیلم از ریتمی فوقالعاده برخوردار بوده و با انتخاب هوشمندانه فیلتر سیاه و سفید، به اثری احساسی و تاثیرگذار تبدیل میگردد.
A Serious Man (2009)

در کارنامهی برادران کوئن فیلمهای زیبای زیادی وجود دارند، با این حال این آثار دیده نشدهی آنها هستند که اوج هنر و تفکر نویسندگیشان را نشان میدهند. فیلم A Serious Man اثری اجتماعی و عمیق است که دست روی مسئلهی حساس مذهب میگذارد. شخصیت اصلی فیلم لری گاپنیک (با بازی Michael Stuhlbarg) نام دارد، معلمی مذهبی در شهر مینسوتای آمریکا که در زندگی روزانهی خود به مشکل خورده و در جریان فیلم با ماجراهای متفاوتی روبرو میشود. امضای کوئنها در تک تک سکانسهای این فیلم دیده شده و میتوان آن را معجونی متعادل از غم و شادی دانست. آنها این فیلم را با موضوع بحرانهای میانسالی مردی عادی آغاز کرده و آن را به داستانی از مکاشفات الهی، تبدیل میکنند.
Schindler’s List (1993)

در جریان فاجعهی هولوکاست و سلاخی یهودیان به دست ارتش نازیها، تاجری آلمانی به نام اسکار شیندلر (Oskar Schindler)، توانست در اقدامی شجاعانه جان هزاران فراری را با جای دادنشان در کارخانههای خود، نجات دهد. ایدهی ساخت فیلمی حول این اقدام سالها در پشت ذهن استیون اسپیلبرگ (Steven Spielberg) وجود داشت، ایدهای که ۱۰ سال تا عملی شدن آن طول کشید. نتیجهی آن اثری احساسی،تاثیرگذار و شگفتانگیز از کارگردانی بود که تا آن زمان تنها برای ساخت آثار سرگرمکنندهی خود، شناخته میشد. Schindler’s List از دید بسیاری از مخاطبان و منتقدان یکی از بزرگترین و مهمترین فیلمهای سینما است که توانست یکی از هولناکترین دورههای تاریخ را، به بهترین صورت ممکن، به تصویر بکشد. از بازیگران فیلم میتوان به لیام نیسون (Liam Neeson)، رلف فاینز (Ralph Fiennes) و بن کینگزلی (Ben Kingsley)، که هرکدام نقش خود را به بهترین صورت ممکن ایفا کردهاند، اشاره کرد.
Spiderman Into the Spiderverse (2018)

در سینمای مدرن، انجام کاری نو و خلاقانه، خصوصا در ژانر ابرقهرمانی، امری غیر ممکن و دور از دسترس به نظر میرسید. با این حال انیمیشن Spiderman Into the Spiderverse ثابت میکند که اینگونه نیست. این فیلم یکی از بهترین و چشمنوازترین آثار سینمایی سالهای اخیر بوده و داستانی عالی را در کنار تجربهی بصریای بیمانند، ارائه میدهد. شخصیت اصلی فیلم مایلز مورالز (البته او تنها اسپایدرمنی که در طول فیلم خواهیم دید، نیست) است. این اثر کاری دلگرمکننده، خلاقانه، زیبا و تا حد زیادی بینقص بوده و بدون شک تجربهای بینظیر برای تمامی مخاطبان سینما و خصوصا طرفداران آثار ابرقهرمانی خواهد بود. در فیلم، علاوه بر مایلز، نسخههای دیگری از اسپایدرمن چون SpiderHam و Spiderman Noir نیز حضور دارند. Into the Spiderverse داستانی نسبتا آشنا را گرفته و آن را تبدیل به ترکیبی مسحورکننده از کمدی، اکشن و درام میکند. علاوه بر این از اشارات فوقالعادهی فیلم به فرهنگ عامیانه و تاریخ صنعت کمیک نیز نباید گدشت.
Taxi Driver (1976)

راننده تاکسی یکی از جنجالیترین فیلمهای زمان خود بود. این فیلم تاثیری عمیق بر سینما داشت، به طوری که همچنان فیلمهایی چون Joker با الهام از آن به پدیدههایی فرهنگی تبدیل میشوند. راننده تاکسی بررسیای رادیکالی و تاریک از شرایط اجتماعی نیویورک و حتی جهان است، جهانی که در فاسدترین حالت خود قرار دارد. کارگردانی عالی مارتین اسکورسیزی و هنرنمایی نفسگیر رابرت دنیرو در نقش ترویس بیکل (Travis Bickle)، راننده تاکسی را به شاهکاری برای تمام دوران تبدیل کردهاند. فیلم داستان ترویس را روایت میکند. ضد قهرمانی غمگین و تنها که به یکی از نمادینترین شخصیتهای هنر هفتم تبدیل شده است. بیکل یکی از بازماندگان جنگ ویتنام بوده و از بیماریهای روانی فراوانی چون بیخوابی مزمن، رنج میبرد. در طول فیلم ترویس عاشق میشود، تصمیم به قتل یکی از نامزدهای ریاست جمهوری آمریکا گرفته و در نهایت موفق میشود روسپی جوانی را از زندگی مخربی که این دنیا برایش تدارک دیده، نجات دهد. راننده تاکسی از نظر بسیاری از اهالی سینما یکی از بهترین فیلمهای تمام دوران است و بسیاری از عناصر فیلم چون مدل موی خاص ترویس و دیالوگهای عمیق او در نرد هواداران پردهی نقرهای، جاودان شدهاند.
Trainspotting (1996)

شاهکار دنی بویل (Danny Boyle) داستان گروهی از جوانان معتاد به هرویین در ادینبورگ اسکاتلند را دنبال میکند. این فیلم ترکیبی فوقالعاده از طنز تلخ و درام تاثیرگذار بوده و به مسائل مهمی چون بلوغ و روی آوردن به زندگی خلافکارانه میپردازد. برخی از سکانسهای فیلم، چون شیرجهی مارک (با بازی Ewan McGregor) در چاه فاضلاب از ماندگارترین و نمادینترین سکانسهای سینمایی هستند. یکی از نقاط قوت فیلم، در کنار کارگردانی قوی و ریتم سریع آن، هنرنمایی بازیگران آن است. علاوه بر مکگرگور، بازیگران جوانی چون ایون برمنر (Ewen Bremner) و کلی مکدونالد (Kelly Macdonald) نیز در Trainspotting حضور داشته و تاثیر مهمی در افزایش تاثیرگذاری آن دارند. در مجموع مشاهدهی این فیلم را به تمامی علاقهمندان به سینما، توصیه میکنیم.
The Witch (2015)

یکی از بهترین شاخههای سینمای مدرن (خصوصا در چند سال اخیر)، ژانر وحشت بوده است. در این ژانر شاهد خلق آثار زیبا و جذابی چون The Babadook، It Follows، Hereditary، Don’t Breath و It Comes at Night بودهایم، آثاری که هر کدام اتمسفر و المانهایی خاص داشته و به نحوی سطح سینمای وحشت را ارتقا دادند. یکی از بهترین فیلمهای ترسناک سالهای اخیر و به طور کلی سینما، The Witch به کارگردانی رابرت اگرز (Robert Eggers) است. این فیلم داستان خانوادهای مستقل و تنها را در انگلستان روایت میکند. خانوادهای که به دلایلی هدف شیطانی مرموز قرار میگیرند. با ناپدید شدن ناگهانی کوچکترین فرزند خانواده، ترس و تنفر اعضای مختلف آن از یکدیگر شدت گرفته و انگشت اتهام به فرزند بزرگ آنها (با بازی زیبای Anya Taylor Joy، میرود. این فیلم اثری مهم و عمیق از روابط بین خانوادهها است و علاوه بر این یکی از گیراترین و ترسناکترین اتمسفرها در سالهای اخیر دنیای سینما را خلق میکند. تماشای The Witch بر تمامی علاقهمندان به ژانر وحشت، امری واجب است.

