نقد بازی The Ascent | صعود یک اکشن دلچسب، با شهری زیبا

بازی The Ascent یا صعود، اثری شایسته‌ی تقدیر از تیم کوچک نیان جاینت (Neon Giant) است. یک بازی اکشن نقش آفرینی، با تاکید بر عناصر اکشن جذاب و دلچسب که در شهری پر از جزییات به وقوع می‌پیوندد. در ادامه با نقد این بازی همراه ما باشید.

در بازی The Ascent شما یکی از هزاران مهاجری هستید که برای شروعی تازه، وارد سیاره ولس (Veles) شده‌اید. بهایی که برای ورود به این سیاره پرداخته‌اید، تبدیل به قرضی سنگین می‌شود که حتی اگر تا آخرین نفس‌هایتان هم کار کنید، شاید نتوانید تمام آن را بپردازید. بنابراین هر مهاجر، به برده‌ای بدل می‌شود که باید تا آخرین لحظات عمرش برای پرداخت قرضش به کمپانی Ascent، صاحب سیاره ولس، کار کند.

اما داستان بازی نقطه قوت آن نیست. داستان در بازی The Ascent صرفا مانند اتوموبیلی عمل می‌کند که شما را از موقعیت اکشنی نفس گیر به موقعیت بعدی می‌برد و شکوه صحنه‌های لذت‌بخش تکه تکه و منفجر کردن دشمنان با شاتگان‌ها، مسلسل‌ها و نارنجک‌ها را مقابل چشمان شما قرار می‌دهد. اکشن روان در بازی The Ascent، مهم‌ترین المان و نقطه قوت اصلی بازی محسوب می‌شود. تمامی المان‌های دیگر بازی از موسیقی گرفته تا جلوه‌های ویژه‌ی گرافیکی، همگی، به زیبایی، در خدمت هر چه جذاب‌تر و لذت‌بخش‌تر کردن صحنه‌های اکشن بازی در می‌آیند.

بازی از همان اول نشان می‌دهد که هر چه غیر از اکشن وجود دارد، سطحی و موقتی است و باید زود بگذرد تا بازیکن‌ها به اکشن برسند! این را از همان اول و از فرآیند ساخت شخصیت می‌توان دید. پس از اینکه شخصیت مورد نظر خود را ساختید و آن‌را به وسیله‌ی گزینه‌های نسبتا محدود برای مدل مو، خالکوبی، لباس و … شخصی سازی کردید، به مرحله اول، که مرحله آموزشی بازی محسوب می‌شود وارد می‌شوید. بازی به خوبی در این بخش، بازیکن‌ها را با کنترل و عملکردهایی نظیر سنگر گیری و استفاده از قابلیت‌ها، که تا آخر بازی همراه و یاورشان است، آشنا می‌سازد و از همان دقایق اول با ارائه صحنه‌های کشتار لذت‌بخش، بازیکن‌ها را با خود همراه کرده و پای سیستم‌هایشان میخکوب می‌کند.

بخش آموزشی بازی مختصر و مفید است، ولی صحنه‌های اکشن موجود در آن، دست کمی از سایر نقاط بازی، که اسلحه‌ها و قابلیت‌های بهتری در اختیار بازیکن‌ها قرار می‌دهند، ندارد. در واقع ترکیب صحنه‌های جذاب و هیجان انگیز، آشنا سازی بازیکن‌ها با مکانیک‌های موجود در بازی را جذاب‌تر و شیرین‌تر کرده‌است.

 بازی The Ascent یک نقش‌آفرینی اکشن ایزومتریک است و همانطور که پیش‌تر به آن اشاره کردیم تاکید اصلی طراحان بازی بر عناصر اکشن و صحنه‌های شلوغ و هیجان‌انگیز نبرد است. می‌توانید این بازی را به صورت انفرادی یا co-op با دوستانتان تجربه کنید. نبرد‌های بازی اعتیادآور هستند. از تکه تکه کردن دشمنان با نارنجک یا مسلسل‌های قدرتمند و خارج کردن روح از بدنشان با قابلیت‌هایی مثل مشت هیدرولیکی، خسته نمی‌شوید.

بازی به مرور امکاناتی که برای تکه تکه کردن و منفجر کردن دشمنان به روش‌های مختلف نیاز دارید را در اختیارتان قرار می‌دهد و به همان اندازه هم سعی می‌کند تا با معرفی دشمنانی که تاکتیک‌های متنوعی استفاده می‌کنند، نبردها را تا جایی که می‌تواند سخت‌تر و چالش برانگیزتر کند. در میادین شلوغ نبرد بازی The Ascent با بارانی از گلوله‌ها و دشمنانی که با سلاح‌های سرد، تشنه به خونتان هستند، ‌رو‌ به رو می‌شوید. در چنین بازی‌هایی با صحنه‌های نفس‌گیر نبرد، وجود کنترلی روان که دست و پا گیر بازیکن‌ها نباشد، ضروریست.

هدف‌ گیری و به طور کل کنترل در بازی صعود چه با موس و کیبرد و چه با آنالوگ‌های کنترلر، روان و لذت‌بخش است. در این بازی به راحتی می‌توانید به هر طرف حرکت و بدون زحمت از قابلیت‌ها و تجهیزاتتان استفاده کنید.

هدف‌گیری در بازی The Ascent چه شلیک از پشت سنگر و چه هنگام حرکت، بدون دردسر بوده و استفاده از قابلیت‌ها و ابزار‌هایی نظیر نارنجک، گیج‌کننده و دست و پاگیر نیست.  طراحان بازی، به خوبی تنظیمات کنترلی طراحی کرده‌اند که مزاحم بازیکن‌ها نبوده و در عوض به آن‌ها در لذت بردن از شکوه صحنه‌های خشن و پر جلوه‌ی نبرد‌های بازی کمک می‌کند. راحت بودن کنترل بازی، به خصوص در بخش‌های آخر بازی که تعداد دشمنان گوناگون در صحنه‌های نبرد افزایش پیدا می‌کند، بیشتر به چشم می‌آید.

سیستم کاورگیری بازی بسیار ساده بوده و  شامل نشستن پشت هر شی‌ای است که توان دفع گلوله را داشته باشد. با زدن کلیدی می‌توانید اسلحه‌ی خود را بالا برده و از پشت سنگر، نبرد را ادامه دهید. مکانیک غلت زدن  در بازی به شما کمک می‌کند تا در موقعیت بهتری در میدان نبرد قرار بگیرید و خود را در میان باران گلوله‌ها به سنگر برسانید. اما سازندگان در بازی The Ascent تلاش کرده‌اند تا صحنه‌های نبرد بازی بیشترین هیجان ممکن را داشته‌باشد و مکانیک سنگرگیری به کیفیت نبرد، لطمه وارد نکند.

دشمنان بازی هیچ‌گاه بیکار نمی‌نشینند و دائما در حال وارد کردن فشار بر بازیکن هستند. امری که بازی را از یک اکشن نبرد از پشت سنگر دور کرده و هیجان زیادی به تک تک مبارزه‌ها می‌دهد. حضور دشمنانی که از سلاح‌های سردی نظیر کاتانا یا چاقو استفاده می‌کنند و به سمتتان یورش می‌آورند، سبب شده تا نتوانید در یک سنگر برای مدتی طولانی بمانید و دائما مجبور به حرکت باشید. این موضوع سبب افزایش هیجان نبردهای بازی می‌شود، چرا که باید دائما حواستان به محیط اطراف و دشمنانی که هر لحظه به شما نزدیک‌ می‌شوند باشید.

اضافه شدن دشمنانی که از ابزارهای تهاجمی نظیر خمپاره اندازها استفاده می‌کنند، پیچیدگی صحنه‌های نبرد را افزایش داده و از تکراری شدن آن جلوگیری می‌کند. به طوری که از میانه‌ی بازی به بعد، صحنه‌های نبرد به مجموعه‌ای لذت بخش از جلوه‌های انفجار، آتش، و اعضای بدن دشمنان بخت برگشته‌ای که در اثر استفاده از ابزارها و قابلیت‌ها منفجر شده‌اند، تبدیل می شوند.

چنین گیم‌پلی جذابی، نیازمند موسیقی و جلوه‌های ویژه‌ی گرافیکی است تا صحنه‌های نبرد را دلچسب‌تر کرده و در خدمت گیم‌پلی، ارزش نهایی بازی را بالا ببرند. امری که طراحان بازی The Ascent به خوبی از آن آگاه بوده و تلاش شایسته‌ی تقدیری در آن راستا کرده‌اند.

موسیقی بازی صعود در لحظات نبرد، هیجان آن را بالا برده‌است. موسیقی هم‌وزن با تم سایبرپانک بازی، در صحنه‌های اکشن، بیشتر خود را نشان می‌دهد. پیشتر سی دی پراجکت رد، به خوبی نشان داده بود که چگونه موسیقی همگام با تم سایبرپانک، لحظه‌های اکشن سایبرپانک 2077 را دلچسب‌تر می‌کند. این‌بار نیان جاینت، با استفاده از همان فرمول موفق، توانسته‌ به ارزشمند‌ی بازی خود بیفزاید. صداگذاری بازی نیز به خوبی انجام شده‌است. صدای قابلیت‌هایی نظیر مشت هیدرولیکی، انفجارها، شلیک اسلحه‌های بازی، همه‌گی به خوبی صورت گرفته‌اند.

نورپردازی و سایر جلوه‌های گرافیکی بازی The Ascent با هنرمندی خاصی در بازی به نمایش در می‌آیند.جلوه‌هایی نظیر انفجارها، آتش خارج شده از لوله تفنگ‌ها و استفاده از قابلیت‌ها نیز چشم نواز بوده و به جذابیت صحنه‌های نبرد می‌افزایند. اوج ظرافت و ذوق به خرج داده شده در طراحی گرافیکی بازی را در طراحی شهری که بازی در آن جریان دارد می‌توان دید که نشان از توانایی سازندگان در استفاده از قابلیت‌های چهارمین نسخه از موتور گرافیکی Unreal دارد.

ارزشمندترین عنصر بازی، بعد از گیم‌پلی جذاب‌اش، شهر آن است. شهری که بازی The Ascent در آن جریان دارد، پر از جزییاتی است که جذابیت آن‌را دو چندان می‌کند. شهر بازی یادآور شهر لس آنجلس در فیلم به یاد ماندنی بلید رانر (Blade Runner) اثر ریدلی اسکات (Ridley Scott) است. مغازه‌های نودل فروشی کوچک، تابلوهای نئونی سر در مغازه‌ها، که انعکاس نورهایشان بر روی زمین مشاهده می‌شود، انسان‌ها و موجودات فضایی که در شهر قدم می‌زنند و یا با یکدیگر در حال صحبت کردن هستند. هولوگرام‌هایی که جدیدترین اخبار را به مردم منتقل و ماشین‌هایی که بر فراز شهر پرواز می‌کنند، به خوبی حس و فضای شهر را به بازیکن‌ها انتقال می‌دهند.

شهر بازی The Ascent دوست داشتنی است. جزییات و ریزه کاری‌هایی که تیم کوچک طراحی بازی، به شکلی ظریف به کار برده‌است، این شهر را به یکی از بهترین شهرهای سایبرپانکی بدل کرده که در یک بازی کامپیوتری آن‌را تجربه می‌کنید. از مخفی‌گاه هکرها در منطقه‌ی سیل زده‌ی شهر، با مانیتورهای ریز و درشت و گرافیتی‌های روی دیوارهایش گرفته تا، درختچه‌ها و مجسمه‌های به کار رفته در مناطق ثروت‌مند نشین شهر،  به هر منطقه‌ای که در بازی به آن سر می‌زنید، از کازینو و کلوپ‌های شبانه تا فروشگاه‌ها، این‌گونه جزییات بی‌نظیر را مشاهده می‌کنید و نور پردازی فوق‌العاده بازی به این ریزه‌کاری‌ها جلوه خاصی بخشیده‌است.

سازندگان بازی The Ascent تدابیری اندیشیده‌اند که بازیکن‌ها دائما در صحنه‌های نبرد نباشند و خسته نشوند و در این راه تا حدی موفق عمل کرده‌اند. به همین دلیل، شهر بازی به دو بخش آرام و متمدن، و بخشی که در آن، شما و دشمنان به جان هم می‌افتید تقسیم می‌شود.

سازندگان The Ascent، نقشه بازی را به دو بخش نا امن و امن تقسیم کرده‌اند. در بخش نا امن، دائم در حال مبارزه و تلنبار کردن جسد موجودات فضایی، سربازان یا تبه‌کاران بخت برگشته‌ای هستید که به سمتتان سرازیر می‌شوند و چندان فرصت سر خاراندن پیدا نمی‌کنید. اما در بخش امن است که می‌شود از زیبایی‌های شهر بازی لذت برد. در این بخش‌هاست که می‌توانید در بازار شلوغ شهر قدم بزنید، تجهیزات مورد نیاز خود را خرید و فروش کنید، با شخصیت‌های غیر قابل بازی حرف بزنید و ماموریت‌های اصلی و فرعی را بپذیرید. اما متاسفانه استفاده از بخش امن شهر، به همین موارد ختم می‌شود.

جفایی که بازی The Ascent در حق خود می‌کند. عدم استفاده از ظرفیت فوق‌العاده شهر بازی است. همانطور که پیش‌تر به آن پرداختیم، این یک بازی اکشن نقش آفرینی، با تاکید بر عناصر اکشن است. قرار دادن بازیکن‌ها در وضعیت امن نقشه، بیش‌تر از هر چیزی، تنفسی‌ است که بازی بین هر صحنه اکشن نفس‌گیر به بازیکن‌ها می‌دهد. بازی صعود با چنین نقشه‌ای سرشار از جزییات، توان تبدیل شدن به یک اثر به یادماندنی نقش آفرینی را داشت.

شخصیت‌های به یاد ماندنی، و ماموریت‌های جانبی جذاب که بازیکن‌ها را با داستان‌شان همراه می‌کنند و المان‌های عمیق‌تر نقش‌آفرینی، در چنین شهر با ظرفیتی، می‌توانست بازی The Ascent را به یک بازی ماندگار تبدیل کند، اما توجه بیش از حد سازندگان به عناصر اکشن، و کم لطفی‌شان به عناصر نقش‌آفرینی، ظلمی بود که بازی در حق چنین شهر غنی، کرد.

البته سازندگان برای اینکه بازیکن‌ها، سری هم به ماموریت‌های جانبی بزنند، تدبیری اندیشیده‌اند. بازی، گه‌گاه با افزایش ناگهانی درجه سختی ماموریت‌ها، بازیکن را مجبور به تمرکز بر انجام ماموریت‌های جانبی و افزایش سطح می‌کند. متاسفانه ماموریت‌های جانبی بازی The Ascent عمدتا شامل طی کردن مسیرهای طولانی و انجام کارهای تکراری می‌شوند. البته، وجود وسایل نقلیه‌ای چون مترو و تاکسی که به سفر سریع در نقشه کمک می‌کند، کمی  این رنج کاهش می‌دهد، اما ماموریت‌های جانبی، چیزی نیست که بازی بتواند به آن ببالد.

 بازی The Ascent اثر تیمی کوچک است که توانسته، با کنترل روان، نورپردازی خوب، صداگذاری و موسیقی قابل قبول و ارائه صحنه‌های نبرد هیجان انگیز و اعتیاد آور، به عنوانی مفرح بدل شود. معرفی یکی از زیباترین شهرهای سایبرپانک به بازیکن‌ها و عدم استفاده از ظرفیت‌های بالای آن، ظلمی است که بازی در حق خود کرده‌است. همچنین ماموریت‌های جانبی بدون جذابیت، باعث می‌شود که بازیکن، چندان میلی به تجربه آن‌ها نداشته‌باشد. این بازی روی ویندوز، اکس باکس وان، و اکس باس سری‌های اس و اکس عرضه شده‌است و می‌توانید در صورت داشتن اشتراک سرویس Xbox Game Pass آن‌را به رایگان تجربه کنید.

نتیجه‌گیری: یک اکشن نقش آفرینی با تاکید بر عناصر اکشن، که با نبردهای شلوغ و هیجان‌انگیز، صدا گذاری و نورپردازی خوب و شهری پر از جزییات و ریزه‌کاری، بازیکن‌ها را با خود همراه می‌کند، اما عناصر نقش‌آفرینی سطحی، ماموریت‌های جانبی حوصله سر بر و عدم استفاده از ظرفیت بالای شهر، سبب شده تا بازی The Ascent،صرفا در حد یک عنوان اکشن لذت بخش باقی بماند.

کد بازی توسط تیم توسعه دهنده برای ما ارسال شده بود.

خلاصه‌ای انگلیسی از نقد بازی:

The Ascent is a Role-playing action game, with an emphasis on action elements that delights the players with its crowded and exciting battles, good sound and lighting, and a beautiful city full of details. but superficial role-playing elements, boring side missions, and not utilizing the city`s high potential, have caused The Ascent to remain as just an enjoyable action title.