نقد بازی Blood of Mehran؛ یک تراژدی به تمام عیار

اگر دل‌تان برای شمشیرزنی‌های سنگین و نبردهای خون‌بار در دل سرزمین‌های باستانی تنگ شده، Blood of Mehran یکی از آن تجربه‌هایی است که می‌تواند عطش شما را برای یک اکشن سوم‌شخص با حال و هوای شرقی فرو بنشاند. اثری از یک استودیوی مستقل ترکیه‌ای که در عین سادگی، تلاش کرده تا با بهره‌گیری از المان‌های فرهنگی ایرانی و بین‌النهرینی، مبارزه‌هایی پرتنش و فضایی منحصربه‌فرد را خلق کند.

در دقایق ابتدایی بازی، فلوی مبارزات به طرز خوشایندی شما را درگیر می‌کند. کشتن دشمنان با استفاده از Parry آسان است و همین مورد باعث می‌شود که تجربه بازی روان باید و مختل نشود، انگار که دارید فیلم داستان مهران را می‌بینید، بدون هیچ گونه تبلیغ بازرگانی. هرچند که هوش مصنوعی دشمنان در بیشتر مواقع چندان باهوش نیست و رفتارهایی تکراری از خود نشان می‌دهد، اما ماهیت تهاجمی آن‌ها باعث می‌شود درگیری‌ها همچنان چالش‌برانگیز باقی بمانند.

زمانی که شمشیر خود را ارتقا می‌دهید، مبارزات عمق بیشتری پیدا می‌کند و حس پیشرفت در نبردها به‌خوبی منتقل می‌شود. همینطور سلاح‌های دیگری هم انتظار شما را می‌کشند که به وسیله Skill tree بازی، کارایی خاص خود را پیدا می‌کنند. همچنین انیمیشن‌های کشتن دشمنان که شبیه فینیشر عمل می‌کنند، جذاب و متنوع‌اند و به لطف تنوع مناسب‌شان، از تکرار و یکنواختی جلوگیری می‌کنند.

اما در نیمه دوم بازی، تیم طراحی مرتکب اشتباهی رایج می‌شود. آن‌ها برای سخت‌تر کردن مراحل، صرفاً به افزایش سلامت دشمنان و تعدادشان بسنده کرده‌اند و در بعضی بخش‌ها با افزودن چالش‌های زمانی به همراه دشمنان زیاد تجربه بازی را بسیار طاقت فرسا می‌کند، به جای این که سخت باشد و بازیکن با تکیه بر مهارت خود آن مرحله را پشت سر بگذارد. جنگ را از بازیکن گرفته‌اند. در یکی از مأموریت‌ها باید از شخصیتی محافظت کنید که در معرض حملات پیاپی دشمنان است. چنین طراحی‌هایی معمولاً از بدترین تصمیم‌های ممکن در بازی‌های اکشن به شمار می‌روند، چون بازیکن هم باید با دشمنان بجنگد، هم از شخصیتی با هوش مصنوعی ناپایدار محافظت کند.
نمونه دیگر، مرحله‌ای است که سم مرگ‌باری به‌تدریج محیط را می‌پوشاند و در همین حال چند دشمن سریع و پرتحرک به شما حمله می‌کنند. این بخش به‌جای چالش، به استرس و آشوب بصری تبدیل می‌شود و از لذت تجربه می‌کاهد.

در مقابل، بزرگ‌ترین نقطه‌قوت Blood of Mehran را باید در اتمسفر بصری و هنری آن جست‌وجو کرد. طراحی محیط‌ها، نگارگری‌ها و معماری‌های الهام‌گرفته از ایران و بین‌النهرین باستان، فضای بازی را از بسیاری عناوین مشابه متمایز می‌کند.
ترکیب این جهان با موسیقی مسحورکننده‌ی بازی، که سازهای سنتی ایرانی را با کر و سازهای غربی در هم آمیخته، تجربه‌ای گوش‌نواز و احساسی خلق کرده است. حتی اگر گیم‌پلی در مقاطعی افت کند، همین فضا و صداگذاری دل‌انگیز شما را تا پایان بازی همراهی می‌کند.

بخش مخفی‌کاری بازی هرچند جذاب به‌نظر می‌رسد، اما مشکلاتی دارد. در برخی از محیط‌ها دشمنان در تاریکی مخفی شده‌اند و شما نمی‌توانید او را ببینید. این بزرگ‌ترین مشکل مخفی کاری بازی است، زیرا هیچ سیستم مارک کردنی ندارد و شما دید خوبی هم روی برخی از دشمنان ندارید، بنابراین با اطلاعات ناقص وارد ماموریت خطرناکی می‌شوید که در نهایت به کشتن تک تک دشمنان در یک مبارزه 10 به 1 منجر می‌شود.

در برخی دیگر از موارد، خصوصا در محیط‌هایی که NPCهای زیادی وجود دارند مثل بازار یا شهر، پلیر انتظار مخفی کاری در چنین محیطی را ندارد و فکر می‌کند که وارد فضای امنی شده است، زیرا یک سری از قوانین در دیکشنری نانوشته بازی‌های ویدیویی قرار دارند که مخاطبان می‌دانند از چنین محیطی چه انتظاری باید داشته باشند. از طرف دیگر ظاهر دشمنان با سایر NPCها تفاوت چندانی ندارد، پس تشخیص‌شان دشوار می‌شود. نتیجه‌اش این است که شما بی‌خبر به سمت‌شان می‌روید و ناگهان شناسایی می‌شوید.

در بخش فنی، بازی با ضعف‌هایی در انیمیشن چهره‌ها روبه‌رو است. برخی از شخصیت‌های کلیدی واکنش‌های صورت غیرطبیعی دارند و در مقایسه با کیفیت کلی بازی، کمی ناهمخوان به‌نظر می‌رسند. با این حال، این ایرادات آن‌قدر جدی نیستند که تجربه را مختل کنند و در مجموع عملکرد بازی برای اثری ایندی قابل قبول است.

Blood of Mehran داستانی درباره انتقام را روایت می‌کند؛ روایتی آشنا از قهرمانی که برای خون‌خواهی عزیزانش قدم به مسیری تاریک می‌گذارد. در حالی که ساختار قصه بد نیست و پتانسیل دراماتیک دارد، اما دوبله‌ی نه‌چندان حرفه‌ای و اجرای خشک دیالوگ‌ها، از تأثیرگذاری احساسی آن می‌کاهد. شخصیت‌ها در بیشتر مواقع بی‌جان صحبت می‌کنند و همین باعث می‌شود بار دراماتیک روایت به دوش موسیقی و طراحی صحنه بیفتد، نه گفت‌وگوها.

در نهایت، Blood of Mehran با وجود ایراداتی در طراحی مراحل و مخفی‌کاری، تجربه‌ای منحصربه‌فرد از نبرد و فرهنگ شرقی ارائه می‌دهد. بازی به لطف اتمسفر چشم‌نواز، مبارزات رضایت‌بخش و موسیقی عالی‌اش، می‌تواند برای علاقه‌مندان به آثار اکشن سوم‌شخص مستقل تجربه‌ای ارزشمند باشد؛ هرچند مشکلات فنی و طراحی در اواخر بازی ممکن است از جذابیت کلی آن بکاهد.

از طریق این لینک می‌توانید بازی Blood of Mehran را در استیم خریداری کنید. این بازی همینطور برای PS5، Xbox Series X|S و Epic Games Store هم عرضه شده است.