نقد و بررسی بازی Bite the Bullet | گذری اشتباه به کوچه خاطرات

شکی نیست که در طول سال‌ها، شاهد گسترش و تنوع ساختار بازی‌های ویدیویی بوده‌ایم. آثاری چون بازی Red Dead Redemption 2، بازی God of War، بازی The Witcher 3: Wild Hunt وبازی The Last of Us: Part II، هر کدام به نحوی دنیای بازی را به جلو رانده و آن را به یکی از برترین حوزه‌های هنری انسان مدرن تبدیل می‌کنند. در این میان، همواره حسی از جنس خاطره در اذهان مخاطبان و بازی‌سازان قدیمی‌تر وجود داشته که به دنبال تجربه‌ای مشابه با عناوین قدیمی می‌گردد؛ آثاری چون Streets of Rage و Battletoads، با هدف ارضای این خواسته اهالی دنیای بازی زنده شده و بار دیگر با موفقیت به هنر هشتم بازگشته‌اند. افزایش محبوبیت بازی‌های مستقل و ایجاد فضایی برای ساخت این عناوین، زمینه را برای به تصویر کشیده شدن ایده‌های جسورانه و خلاقانه بازی‌سازان پدید آورد. با این وجود، برخی از بازی‌ساز‌ها این مسیر را اشتباه طی کرده و با وجود ارائه مفهومی جذاب، در پیاده‌سازی آن شکست می‌خورند. بازی Bite the Bullet نیز چنین اثری بوده و علیرغم برخورداری از ایده‌ای جالب و متفاوت و ظاهری جذاب، در اجرای آن شکست می‌خورد. در ادامه به نقد و بررسی بازی Bite the Bullet می‌پردازیم.

زیبایی کسالت‌بار

شاید بتوان بزرگ‌ترین نقطه قوت بازی Bite The Bullet را جلوه‌های بصری چشم‌نواز آن دانست. گرافیک پیکسلی این اثر، بیش از هر چیز یادآور مجموعه ماندگار Metal Slug و انیمیشن‌های بامزه و دوست‌داشتنی آن بوده و از جزییات بسیار زیادی برخوردار است. این جزییات در دشمنان و باس‌های بازی به خوبی دیده شده و شایسته تحسین هستند. در طول بازی، امکان سوییچ بین دو رنگ‌بندی محیطی نئونی و عادی را دارید؛ امری که تنوع نسبتا خوبی در مدت زمان 10 ساعته بازی ایجاد می‌کند.  دیگر نقطه قوت بازی، موسیقی جذاب و درگیرکننده آن است. تنوع آهنگ‌های موجود در بازی Bite The Bullet بسیار بالا بوده و به مخاطبان انگیزه نسبتا خوبی برای پیشروی می‌دهد. هماهنگی قابل قبول این آهنگ‌ها با اتمسفر و جو این اثر، تجربه برخی مراحل را به امری هیجان‌انگیز و سرگرم‌کننده تبدیل می‌کند.

متاسفانه، تمامی این جلوه‌های بصری و سمعی دوست‌داشتنی زیر سایه طراحی مراحل فاجعه‌آمیز و ناشیانه قرار گرفته و تجربه این اثر را به امری خسته‌کننده، حوصله سربر و فراموش‌شدنی تبدیل می‌کند. اصرار عجیب سازندگان بر تکمیل چندین و چند باره هر مرحله در کنار ساختار تکراری، پیچیده و نامناسب، بزرگ‌ترین نقطه ضعف بازی Bite the Bullet بوده که فاصله قابل توجهی بین آن و کلون‌های موفق‌تر Metal Slug چون Broforce ایجاد می‌کند. دشمنان تنوع چندانی نداشته و به نظر می‌رسد که نحوه چینش آن‌ها در طول مراحل نیز فکر نشده باشد. در واقع، دشمنان عادی مشکل چندانی برای پیشروی مخاطب در طول مراحل ایجاد نکرده و می‌توانید بدون توجه به آن‌ها، به سمت انتهای هر بخش حرکت کنید. متاسفانه، به غیر از باس پایانی، در طراحی باس‌های بازی خلاقیت چندانی دیده نشده و این مبارزات نه چندان چالش‌برانگیز هم نمی‌توانند نجات‌دهنده روند کسل کننده بازی باشند.

حکایتی بیهوده

یکی از عجیب‌ترین تصمیمات سازندگان بازی Bite the Bullet را می‌توان تمرکز دور از انتظار بر داستان دانست. اگر از طرفداران بازی‌های این چنینی باشید، احتمالا می‌دانید که داستان در آن‌ها اهمیت چندانی ندارد. با این حال، بازی چندین بار توضیحات اولیه در مورد دنیای خود را تکرار کرده و در ادامه نیز مجددا به آن‌ها اشاره می‌کند. همچنین، تعداد زیادی دیالوگ و فایل متنی در بازی وجود داشته که محتوای چندانی نداشته و گویی صرفا برای این که وجود داشته باشند، در بازی گنجانده شده‌اند.

داستان بازی Bite the Bullet در جهانی آخرالزمانی (کلیشه‌ای‌ترین بستر روایی سال‌های گذشته) دنبال شده و روایت‌گر تلاش‌های دو قهرمان برای نجات بشریت و شکست هیولاها است. در این دنیا، انسان‌ها به گونه‌ای توانایی خوردن انواع و اقسام منابع را پیدا کرده و قهرمانان ما نیز اشتهایی سیری‌ناپذیر برای بلعیدن دشمنان خود دارند. هر کدام از دشمنان و آیتم‌های موجود در مراحل، منابع کالری، چربی، پروتئین و دی‌ان‌ای را در اختیارتان گذاشته که بسته به درصد پراکندگی‌شان، توانایی‌ها و شکل ظاهری شخصیتتان تغییر خواهد کرد. این ایده روی کاغذ بسیار جذاب و نسبتا نوآورانه به نظر می‌رسد، اما در اثر شماری از اشتباهات ناامیدکننده، شکست می‌خورد. شخصیت اصلی بازی برای بلعیدن غذاها و دشمنان، درگیر انیمیشنی کوتاه شده و در این زمان در مقابل انواع و اقسام حملات دشمنان آسیب‌پذیر می‌شود. این مسئله، کاملا در تضاد با استاندارد سرعتی بازی‌های Run N’ Gun بوده و به کلی ریتم گیم‌پلی را بر هم می‌زند. حتی با ارتقای این توانایی نیز، سرعت آن به اندازه کافی افزایش نخواهد یافت.

بزرگ و سردرگم

درخت توانایی‌ها و سیستم مهارت‌های بازی Bite the Bullet بسیار گسترده و پیچیده است. صدها توانایی مختلف در این درخت وجود داشته که می‌توانید آن‌ها را با جمع‌آوری منبع مورد نیاز در طول مراحل، به دست آورید. متاسفانه، تعداد بسیار زیاد این توانایی‌ها در کنار طراحی بسیار بد منوی مربوط به آن‌ها، پیچیدگی بیهوده‌ای به بخش ارتقای بازی افزوده است. این در حالی بوده که تعداد زیادی از گره‌های موجود در این بخش، تنها نقش رابط و Filler را دارند. این امر در ترکیب با اصرار اعصاب خردکن بازی به تکرار چندین باره مراحل، نشان از تلاش‌های بی‌اثر سازندگان برای افزایش مدت زمان بازی داشته و در نهایت به ضرر آن تبدیل می‌شود.

در واقع، کمبود محتوا یکی دیگر از ضعف‌های بزرگ بازی Bite the Bullet است. عناوینی چون مجموعه Metal Slug با مراحل شلوغ و سرگرم‌کننده مخاطبان را درگیر خود می‌کنند؛ امری که طراحی مراحل ضعیف و تکراری این اثر در آن ناتوان است. تعداد کم بسته‌های سلامتی در طول مرحله، مخاطب را ناچار به استفاده از مکانیزم خوردن دشمنان و در نتیجه کاهش نامناسب روند گیم‌پلی می‌کند؛ امری که ضربه‌ای قابل توجه به ساختار بازی وارد کرده و عملا با روح آن در تضاد است. علاوه بر این‌ها، امکان ارتقای سلاح‌های بازی نیز با استفاده از منابعی که از خوردن دشمنان به دست می‌آورید، وجود دارد؛ سلاح‌هایی که علارغم تعداد نسبتا بالا، تنوع چندانی نداشته و عموما تنها حالت شلیکشان عوض می‌شود.

ارتقای سلاح‌ها نیاز به منابع زیادی داشته و عملا چندان به کار مخاطب نخواهند آمد. در کنار این، کاهش منابع در اثر پریدن یا Dash هم از علاقه مخاطب برای گشت و گذار در محیط خواهد کاست. در طول مراحل، مانند بازی‌های ماریو، پورتال‌هایی وجود داشته که با ورود به آن‌ها آیتم‌های فرعی یا سکانس‌های متفاوتی با روند اصلی بازی را تجربه می‌کنید؛ سکانس‌هایی که به دلیل عدم تنوع، پس از مدت کوتاهی جذابیت خود را از دست می‌دهند. همچنین، گاهی اوقات امکان استفاده از توانایی‌های ویژه وجود داشته و با فشردن دکمه مربوطه، می‌توانید برای مدتی محدود به موجودی شبیه به هالک تبدیل شده یا قدرت‌های دیگر بدست آورید. متاسفانه، هیچ کدام از این موارد برای ایجاد تنوع و کشش مورد نیاز برای پیشروی در بازی Bite the Bullet کافی نیستند.

سخن پایانی

در نهایت، بازی Bite the Bullet اثری ضعیف، کم‌محتوا و کم عمق بوده که با ضعف شدیدی در قسمت طراحی مراحل و مکانیزم‌های گیم‌پلی مواجه است. نبود تنوع در تمامی بخش‌های بازی، از سلاح‌ها گرفته تا دشمنان، ضربه بزرگی به ایده نسبتا جالب توجه این اثر زده است. اگر هوس تجربه یک بازی سرگرم‌کننده در سبک Run N’ Gun کرده‌اید، پیشنهاد ما به شما بازی Broforce خواهد بود.

کد بازی از طرف سازنده برای سایت پی اس آرنا ارسال شده است.

خلاصه نقد بازی Bite the Bullet به انگلیسی:

Bite the Bullet is a failed attempt at adding a new mechanic to an old and very well established genre. Unfortunately, the game mostly fails both at capturing the excitement and playability of old classics and adding anything valuable to the genre.