فیلم Aquaman لحظات هیجان انگیزی را برای مخاطبان و هواداران شخصیت فراهم میکند، اما زمانی که اوقات لذت بخش فیلم به پایان میرسد، این سوال که آیا حق با Orm بود، باقی میماند.
این متن حاوی اسپویل در بخشهایی از داستان فیلم است
مهمترین مسئلهای که شرور اصلی فیلم با بازی پاتریک ویلسون (Patrick Wilson) بر روی آن متمرکز شده است، یک مشکل شخصی است که در این راستا، برادر ناتنی خود با بازی جیسون موموآ (Patrick Wilson) و اهالی سطح زمین را برای مرگ مادرش با بازی نیکول کیدمن (Nicole Kidman) که در واقع بعنوان مجازات عشق او به یک انسان بجای یکی از اهالی آتلانتیسی کشته شد، مقصر میداند. از طرفی دیگر، مسئله شخصی که شاید در آخرین سطح از اهمیت قرار داشته باشد و او را به جنگ بین دریا و خشکی مشتاق میکند، آلودگی دریایی است که با مشاهدات و مفهوم عقلانی سازگار است.
در جدیدترین اثر جیمز وان (James Wan) تنها جلوههایی که رنگ و روی تازهای دربر ندارد، به تصویر کشیدن مقدار آلودگی و آشغالهایی است که به دریا ریخته میشود و لازم به ذکر است که در این آلودگی، نشت نفت و مسائلی مشابه آن، تاثیر بسزایی دارد. در ترکیب با گزارشات تغییر آب و هوایی و تخریب مرجانی، باعث میشود، در مخاطب فیلم، حس همدلی با Orm برای عملی کردن نقشه بزرگ خود، دست دهد. شاید همگی ما لایق آن باشیم که در دریا غرق شویم!
آرزوی بزرگ شخصیت Ocean Master یا همان Orm برای انسانها بعنوان یک مسئولیت پذیری و موضوعی که در زندگی واقعی نیز با آن مواجهیم، درنهایت با اتمام فیلم Aquaman متوقف شد. Orm به زندان دریایی منتقل شد و آرتور در نهایت بعنوان شاه آتلانتیس برگزیده شد، اما هیچگونه راه حلی جهت جلوگیری انسانها از ادامه نابود کردن دریاها نشان داده نشد. ممکن است این موضوع در عنوان بعدی Aquaman مطرح شود و حال با شاه شدن آرتور، اوضاع و مسئولیت او به مراتب تغییر خواهد کرد.
علاوه بر تمامی جلوههای بصری فیلم، موضوع آلودگی، بطور مسلم، عنصری از فیلم محسوب میشود که باید بیش از این واقع گرایانه ساخته شود و هرگز نمیتوان آن را نادیده گرفت. مشابه این موضوع را در فیلم انیمیشنی Princess Mononoke به کارگردانی هایائو میازاکی (Hayao Miyazaki) مشاهده میکنیم که نحوه برخورد انسانها با سیارهای که در آن زندگی میکنند را به نمایش میگذارد و مشکلات آلودگی و آثار مخرب آن را بازگو میکند. حس واقعی همدلی که در این فیلم به بینندگان منتقل میشود، در فیلم Aquaman وجود ندارد، اما مهمترین موضوع آن است که، فیلم Princess Mononoke راه حلی برای جلوگیری نشان میدهد تا آلودگیها را برطرف کنند.
فیلم Aquaman شخصیتی که به انسانها علاقمند باشد را به مخاطبان ارائه نمیدهد. آرتور بعنوان قهرمان داستان از طرفی نیمه دریایی و نیمه انسان است و جنبه انسانی او را با توجه به نقشهای اصلی او، بیشتر مشاهده کردهایم. زمانی که میگوییم به انسانها آن طور که باید پرداخته نمیشود، یعنی حتی پس از برکنار کردن شرور اصلی فیلم از جایگاه خود، هیچ فرایندی جهت نشان دادن چگونگی مصالحه بین ساکنان خشکی و دریا، وجود ندارد.
اگر منصفانه به موضوع نگاه کنیم، درمییابیم که این فیلم در جایگاه و ژانر مخصوصی قرار ندارد که بتواند مشکلات آلودگی دریایی یا تغییر آب و هوا را حل کند، اما معرفی یک راه حل جهت جلوگیری یک امر آخرالزمانی بجای تصمیم ابرشروران برای نابودی سطح زمین، استراتژی جذابی به نظر میرسد. منظور و هدف Orm درواقع اشتباه نبود و ما در حال نابودی اکوسیستم دریایی هستیم و روند افزایش وضعیت وخیم بوجود آمده، بر گردن خود انسانهاست. حال امیدواریم در عنوان Aquaman ۲ به این موضوعات بیشتر پرداخته شود. فیلم Aquaman هم اکنون در سینماهای جهانی در حال اکران است.
